Έλα – Κριτική

Το έβδομο προσωπικό άλμπουμ του Λάμπη Λιβιεράτου, εάν στη δισκογραφία του συμπεριλάβουμε και το «Μάθημα» με διασκευές επιτυχιών του ΄60, ακολουθεί το CD single «Λάμπεις Μωρό Μου» και περιέχει δεκαπέντε τραγούδια, ανάμεσα στα οποία δύο διασκευές («Every Day» και «Nessuno Mi Puo΄ Giudicare») και τέσσερις συνθέσεις του ίδιου του τραγουδιστή. Το ύφος του δίσκου είναι ακριβώς ίδιο με τους προηγούμενους: ποπ φόρμες σε αργό ή χορευτικό ρυθμό, ανώδυνος ερωτικός στίχος για προεφηβικές ηλικίες. Όσο για τις «εκπλήξεις» που θέλουν τον καλλιτέχνη να τραγουδά ένα ζεϊμπέκικο και ένα έθνικ σε κρητικούς μουσικούς δρόμους, αστεία πράγματα. Είναι σαν να σερβίρεις στους τουρίστες, παράλληλα με το μουσακά και το τζατζίκι, και λίγα γεμιστά, έτσι για αλλαγή.
Το CD είναι «κλειδωμένο» για να αποτρέπει -υποτίθεται- τη δημιουργία αντιγράφων, αλλά και αντιγράφεται άνετα και παρουσιάζει προβλήματα αναπαραγωγής σε οδηγούς DVD-ROM ή DVD Player που στέλνουν ψηφιακό σήμα σε ψηφιακό ενισχυτή.