Το πορτρέτο ενός μισαλλόδοξου άνδρα από ένα σκηνοθέτη που με την πρώτη του κιόλας ταινία (“Acid House”, 1998) εντυπωσίασε το κοινό, αποσπώντας παράλληλα θετικά σχόλια. Ο ΜακΓκίγκαν βαδίζει στο δρόμο του “Trainspotting” και του “Δύο Καπνισμένες Κάννες”. Ωστόσο, δεν είναι τόσο φαντεζί όσο ο Ντάνι Μπόιλ, δεν έχει τη διάθεση για χαβαλέ του Γκάι Ρίτσι, επιλέγει μια πιο σοφή χρήση των διάφορων τεχνικών και εστιάζει σε ένα χαρακτήρα, πάνω στον οποίο οικοδομεί την ταινία του. Ο “Γκάνγκστερ” του τίτλου (ποτέ δεν μαθαίνουμε το όνομά του) είναι το κατεξοχήν κομπλεξικό άτομο που μπορεί να συναντήσει κανείς οπουδήποτε και σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Η όποια συστολή, που πιθανόν και να απορρέει από το νεαρό της ηλικίας του, γρήγορα θα εξανεμιστεί, όταν γίνει τσιράκι ενός μεγαλοκακοποιού. Θα ζηλέψει τη λάμψη και το χρήμα του αφεντικού του, θα μεθοδεύσει την εξόντωσή του, θα πάρει τη θέση του, αλλά και πάλι δεν θα είναι ευχαριστημένος. Μέχρι το θάνατό του θα λέει ξανά και ξανά στον εαυτό του ότι είναι ο “νούμερο ένα”, χωρίς να πείθεται ουσιαστικά και χωρίς να βρίσκει την πολυπόθητη λύτρωση. Παρά τη βία και ορισμένες εξωπραγματικές καταστάσεις, το “Gangster Number One” είναι ένα γοητευτικό φιλμ, σκηνοθετημένο με μαεστρία και με θαυμάσιες ερμηνείες. Εάν, μάλιστα, είχε την πρέπουσα κορύφωση (στην τελευταία σκηνή που συναντιούνται οι δύο αντίπαλοι περιμένεις περισσότερα), θα μιλούσαμε για ένα διαμάντι του σύγχρονου αγγλικού σινεμά. Η έκδοση DVD περιοχής 2 μεταφέρει αυτούσια σε ψηφιακή μορφή την αίσθηση και την ατμόσφαιρα του πρωτοτύπου με εικόνα πλήρους ανάλυσης και ήχο ψηφιακό σε έξι κανάλια.

Ειδήσεις Σήμερα: