«Τώρα επιτέλους έμαθα να ενορχηστρώνω!» είπε ο Richard Strauss ακούγοντας τη «Συμφωνία των Άλπεων» το 1915, σε μια περίοδο που είχε ήδη παρουσιάσει πολλά από τα ενορχηστρωτικά και συνθετικά αριστουργήματά του. Στο έργο αυτό ο συνθέτης επιτυγχάνει να χρησιμοποιήσει τους περισσότερους από εκατό εκτελεστές (συμπεριλαμβανομένων του εκκλησιαστικού οργάνου και δεκαέξι επιπλέον χάλκινων πνευστών) όχι απλώς για να παράγει ακραίες εντάσεις, αλλά για να χτίσει μια τέλεια ισορροπία, δημιουργώντας διαρκώς νέα ηχοχρώματα. Ο τίτλος «συμφωνία» δεν ανταποκρίνεται στην καθιερωμένη μορφή της τετραμερούς συμφωνίας αλλά στη δομή και στην επεξεργασία των θεμάτων. Το μακροσκελές ένα και μοναδικό μέρος του έργου περιγράφει τα συναισθήματα κατά την αναρρίχηση σε ένα βουνό, σκιαγραφώντας παράλληλα τη φύση και τον καιρό.
Η σουίτα από την όπερα «Rosenkavalier» που παρουσιάζεται στο CD δημοσιεύθηκε το 1945, 34 χρόνια μετά την πρεμιέρα της όπερας στη Δρέσδη, με την άδεια του συνθέτη αλλά πιθανόν χωρίς δική του επεξεργασία. Αποτελεί ένα αυτοτελές έργο, ένα είδος ορχηστρικής «διασκευής» των πιο γνωστών θεμάτων από την επιτυχημένη όπερα του Strauss.
Ο Christian Thielemann, διευθυντής της Deutsche Oper στο Βερολίνο, θαυμάζει τον Strauss για τις εκπληκτικές ενορχηστρωτικές ικανότητές του, θεωρώντας ότι τα έργα του αποτελούν ένα είδος «κούρας» για μουσικούς και μαέστρο, καθώς τους αναγκάζουν να ξεπεράσουν τα όρια τους. Έτσι, οι ερμηνείες του νεαρού Γερμανού μαέστρου με τη Φιλαρμονική της Βιέννης διακρίνονται ακριβώς από το σεβασμό στο μουσικό κείμενο, τη λιτή και απλή ανάγνωση του έργου, με σαφή στόχο την ανάδειξη ακόμη και τον πιο διακριτικών χρωμάτων, ισορροπιών και μοτίβων, ενώ παράλληλα αποφεύγεται η λύση του εύκολου εντυπωσιασμού. Σίγουρα μια αξιόλογη εκτέλεση.

Ειδήσεις Σήμερα: