Η γνωριμία του Mstislav Rostropovich με τον Dmitry Shostakovich έγινε το 1943, όταν ο δεκαεξάχρονος Rostropovich πήγε στο Ωδείο της Μόσχας και άρχισε, μεταξύ άλλων, να σπουδάζει στην τάξη σύνθεσης του Shostakovich. Αν και αργότερα έγινε διάσημος ως ο μεγαλύτερος βιολοντσελίστας των ημερών μας και ένας σημαντικός διευθυντής ορχήστρας, οι δύο καλλιτέχνες παρέμειναν φίλοι και έτρεφαν μεγάλο θαυμασμό ο ένας για τον άλλο. Όπως έχει πει ο Rostropovich για τις συμφωνίες του Shostakovich «καθεμία από αυτές είναι ένας ξεχωριστός κόσμος, ένα χρονικό της ιστορίας της Σοβιετικής Ένωσης εκφρασμένο με την αίσθηση της συναισθηματικής συνείδησης και γραμμένο όχι με λόγια αλλά με αισθήματα».
Στην κυκλοφορία που έφτασε στα χέρια μας περιλαμβάνονται οι συμφωνίες αρ. 5 και 10 του Shostakovich. Η εκτέλεση της Δεκάτης συμφωνίας χαρακτηρίζεται από συνέπεια και πολύ καλή μουσική άποψη, πάσχει όμως όσον αφορά στην εκτελεστική της πλευρά, βρίσκοντας τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου σε μία από τις όχι καλές στιγμές της. Στην Πέμπτη συμφωνία η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Ουάσινγκτον αποδίδει πειστικά το έργο. Ωστόσο, οι επιλογές του Rostropovich σε ζητήματα άρθρωσης, ισορροπίας και ρυθμικής αγωγής αφαιρούν μέρος της εσωτερικής του έντασης, εμφανίζοντας μια πιο «προσωπική» προσέγγιση από αυτές που έχουν καθιερωθεί -ακόμη και από την παλαιότερη ηχογράφηση που έχει γίνει με τους ίδιους συντελεστές. Αναμφίβολα στο CD αυτό κατατίθεται μια ενδιαφέρουσα άποψη από έναν μεγάλο μουσικό, ο δισκογραφικός ανταγωνισμός όμως στα έργα αυτά είναι μεγάλος και οι εν λόγω εκτελέσεις αδυνατούν να σταθούν ανάμεσα στις κορυφαίες.

Ειδήσεις Σήμερα: