La Bamba – Κριτική

Τυπική κινηματογραφική βιογραφία με θέμα τη σύντομη ζωή του Ρικάρντο Βαλενσουέλα (1941-1959), ενός Μεξικανού από την Καλιφόρνια που είδε το άστρο του να ανεβαίνει χάρη στον εκπρόσωπο μια μικρής δισκογραφικής εταιρείας (Del-Fi), ο οποίος του άλλαξε το όνομα σε Ρίτσι Βάλενς και τον εκτόξευσε στο χώρο του rock’n’roll με τρεις απανωτές επιτυχίες («Come On, Let’s Go», «Donna», «La Bamba»). Η καριέρα του Βάλενς διήρκεσε μόνο δύο χρόνια. Το νήμα της ζωής του κόπηκε απότομα στις 2 Φεβρουαρίου 1959, όταν το μικρό αεροπλάνο που θα τον μετέφερε στον επόμενο σταθμό μιας μεγάλης περιοδείας κατέπεσε. Στο ίδιο μονοκινητήριο σκάφος επέβαιναν δύο ακόμα αστέρες της μουσικής, που χάθηκαν μαζί του: ο Μπάντι Χόλι και ο Μπιγκ Μπόπερ. Η ταινία, που γυρίστηκε με τη συμπαράσταση των συγγενών του, δεν αποφεύγει την παγίδα του μελοδράματος και της εξιδανίκευσης του εκλιπόντος σε σχέση με το κοινωνικό του περιβάλλον. Ωστόσο, δεν παύει να είναι ένα γλυκύτατο φιλμ, χαμηλού κόστους και μικρού βεληνεκούς, που μιλά για τα όνειρα ενός νεαρού μουσικού, ο οποίος χάθηκε στο ξεκίνημά του, χωρίς να προλάβει να κοινοποιήσει με τη γλώσσα της μουσικής όλα όσα πιθανόν έκρυβε μέσα του. Η έκδοση DVD περιοχής 2 δεν είναι από τις καλύτερες της Columbia. Κόκκος και τεχνουργήματα είναι ορατά στην πλήρους ανάλυσης εικόνα, ενώ ο ήχος φέρεται να έχει υποστεί νέα επεξεργασία σε 5.1, αλλά στην πραγματικότητα λίγο διαφέρει από ένα surround με μέτρια αίσθηση ως προς τους χώρους δράσης.