Η ταινία που έκανε διάσημο τον Ρίτσαρντ Γκιρ ήταν μία πρώτου μεγέθους… αποτυχία. Όταν προβλήθηκε στις αίθουσες, οι κριτικοί τής επιτέθηκαν άγρια (μεταξύ μας, πρόκειται για αφελές φιλμ) και το κοινό μοιράστηκε σε σεμνότυφους, που, παράλληλα, δεν ήθελαν να βγαίνει προς τα έξω μια εικόνα παρακμής για την Αμερική, και σε εκείνους που δεν είπαν «όχι» στη θέα ενός ολόγυμνου και, κατά γενική παραδοχή, όμορφου άνδρα. Σύμφωνα με την υπόθεση, ο Τζούλιαν Κέι προσφέρει διαφόρων ειδών «υπηρεσίες» σε ώριμες μοναχικές κυρίες, καθώς και σε συζύγους πλουσίων, πολιτικών και επιχειρηματιών. Μία από αυτές δολοφονείται, η αστυνομία υποψιάζεται εκείνον ως δράστη και κανείς δεν προσφέρεται να τον καλύψει. Με άλλοθι την αστυνομική πλοκή και επιμένοντας να ξεσκεπάζει τη σκοτεινή πλευρά της αμερικανικής κοινωνίας, ο Σρέντερ εστιάζει σε ένα παρασιτικό κύκλωμα πορνείας, σιωπηρά αποδεκτό από τις ανώτερες τάξεις, εφόσον δεν κινδυνεύει η εικόνα που προβάλλουν προς τα έξω. Τα προβλήματα αρχίζουν από τη στιγμή που η ιστορία γίνεται επίπεδη, τα ηθοπλαστικά μηνύματα είναι αφελή και ο Γκιρ αδυνατεί να υποδυθεί έναν πολυεπίπεδο χαρακτήρα, αρκούμενος σε πόζες μπροστά στο φακό. Η έκδοση DVD περιοχής 2 είναι μέτρια. Κόκκος, τεχνουργήματα και σκουπίδια της κόπιας είναι ορατά σε αρκετά σημεία του προγράμματος, ενώ ο φερόμενος ως 5.1 ήχος (για την αγγλική μπάντα) ζωντανεύει μόνο τα μπροστινά ηχεία, με τα πίσω κανάλια να ακούγονται ασθενικά έως καθόλου.