
No Such Place – Κριτική
Όχι μόνο είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι ιστορίες που τραγουδά ο Jim White, αλλά τις τραγουδά και με πολύ ενδιαφέροντα τρόπο, εναλλάσσοντας διαρκώς ρόλους και χώρους δράσης: από τα σκονισμένα σαλούν της άγριας Δύσης πηδά στις λασπωμένες όχθες του Μισισιπί και από εκεί στα ιντελεκτουέλ νέοϋορκέζικα καφέ· από τα κλαμπ της μόδας στα μοναχικά home studio […]
Όχι μόνο είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι ιστορίες που τραγουδά ο Jim White, αλλά τις τραγουδά και με πολύ ενδιαφέροντα τρόπο, εναλλάσσοντας διαρκώς ρόλους και χώρους δράσης: από τα σκονισμένα σαλούν της άγριας Δύσης πηδά στις λασπωμένες όχθες του Μισισιπί και από εκεί στα ιντελεκτουέλ νέοϋορκέζικα καφέ· από τα κλαμπ της μόδας στα μοναχικά home studio και από εκεί στο σαλόνι της Luaka Bop, της δισκογραφικής ετικέτας του David Byrne.
Με το “No Such place”, δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ μετά το “Wrong-Eyed Jesus!” του 1997, καθιερώνεται ως ιδιότυπος και καθ’ όλα μοντέρνος τροβαδούρος ενός dance/pop/folk αμερικανικού ονείρου για μια νέα μουσική εποχή.
- Βουλή: Ξεκινά η κοινοβουλευτική διαβολοβδομάδα της Νέας Δημοκρατίας
- Σκύλος: Οι αντιδράσεις του, όταν τον κυριεύουν φοβίες
- Κεφαλονιά: Στον Κορυδαλλό οι τρεις συλληφθέντες για τον θάνατο της 19χρονης – Στο «κάδρο» ο ρόλος του 66χρονου
- Κάτια Δανδουλάκη: «Δανείστηκα από φίλους να στηρίξω τις δουλειές μου»
- Αφθώδης πυρετός στη Λέσβο: Kλειστό λιμάνι, μπλόκα, άδεια ράφια στα super market και ο ιός να ταξιδεύει σε όλο το νησί
- Χίφι για το μέλλον του: «Εκεί θέλω να παίξω…»


