Mr Smith Goes To Washington – Κριτική

Η ταινία που καθιέρωσε τον Τζέιμς Στιούαρτ ως πρωταγωνιστή διαθέτει όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν τις δουλειές του Κάπρα (ουμανιστική διάθεση, αισιοδοξία, αλαφράδα, εκπληκτικοί δευτερεύοντες χαρακτήρες), αλλά παράλληλα αποτελεί ένα καυστικό σχόλιο για τις ανθρώπινες αντιστάσεις που εξασθενούν όταν διακυβεύεται κάποιο πόστο. Ο Τζέφερσον Σμιθ καλείται να αναπληρώσει τη θέση ενός θανόντα γερουσιαστή, χωρίς να γνωρίζει ότι προορίζεται για ανδρείκελο εκείνων που τον πρότειναν στη Γερουσία. Θα κάνει το σφάλμα να προτείνει τη δημιουργία κρατικής κατασκήνωσης σε περιοχή που κάποιοι αγοράζουν κρυφά οικόπεδα για να τα εκμεταλλευτούν και θα βρεθεί αντιμέτωπος με το Σώμα, όταν προσπαθήσει να ξεσκεπάσει τις άνομες σχέσεις συναδέλφων του με άτομα του υποκόσμου. Πολλές μετέπειτα παραγωγές ασχολήθηκαν με συναφή θέματα. Όμως, καμία δεν κατάφερε να είναι εξίσου διασκεδαστική και «διδακτική», να διαθέτει τόσο ζωντανούς και διαχρονικούς χαρακτήρες και να περιέχει σκηνές που έμειναν στην ιστορία, όπως αυτές της κινητοποίησης των προσκόπων για να δικαιωθεί ο Σμιθ και της… πολυήμερης αγόρευσης, καθώς ο ήρωας όφειλε να μιλά διαρκώς στην ολομέλεια, για να μην του αφαιρεθεί ο λόγος. Το «Ο κύριος Σμιθ…», που αρχικά προβλήθηκε στις ελληνικές αίθουσες με τίτλο «Αμερική, η χώρα της ελευθερίας», ήταν υποψήφιο για έντεκα Όσκαρ, αλλά βραβεύτηκε μόνο για το σενάριο. Η έκδοση DVD περιοχής 2 μεταφέρει το πρωτότυπο σε ψηφιακή μορφή διατηρώντας το αυθεντικό τετράγωνο πλαίσιο και το μονοφωνικό ήχο.