Στις 21 και 22 Ιανουαρίου του 1960, ο Αμερικανός τρομπετίστας Bill Coleman (1904-1981) πραγματοποίησε στο Παρίσι μια ηχογράφηση με τη συνδρομή μουσικών της ορχήστρας του Quincy Jones. Συμμετείχαν οι βετεράνοι Budd Johnson (τενόρο σαξόφωνο) και Quentin Jackson (τρομπόνι), οι οποίοι είχαν επίσης στο ενεργητικό τους μια ενδεκάχρονης διάρκειας συνεργασία με τον Duke Ellington, και οι σχετικά νεότεροι αλλά όμοια ικανοί Joe Harris (ντραμς), Patti Brown (πιάνο), Les Spann (κιθάρα) και Buddy Catlett (διπλό μπάσο).
Δίνοντας προτεραιότητα στις μελωδίες έναντι του επιβλητικού ήχου και προσεγγίζοντας το ρεπερτόριο των έξι συνθέσεων, που υπογράφει ο ίδιος ο Coleman, με σεβασμό αλλά και με εφευρετικότητα, η επώνυμη αυτή παρέα πραγματοποίησε μια ηχογράφηση που ήδη θεωρείται κλασική, όπως άλλωστε υποδηλώνει και η επιλογή της προς ένταξη στη σειρά επανακυκλοφοριών «Jazz In Paris», η οποία, μέσω 50 αντιπροσωπευτικών τίτλων CD, αναβιώνει τα φλερτ της γαλλικής πρωτεύουσας με την jazz από τη δεκαετία του ’30 μέχρι σήμερα.