Ένας Κύκνος Κλαίει – Κριτική

Η τέταρτη δισκογραφική δουλειά του Νίκου Ζούδιαρη κινείται στο ίδιο ύφος με τις τρεις προηγούμενες και περιέχει δώδεκα τραγούδια σε μουσική και στίχους του ίδιου του συνθέτη. Ως προς τη μουσική συναντάμε ξανά σύγχρονους ήχους από ηλεκτρικές κιθάρες, ντραμς και keyboards, σε συνδυασμό με φυσικά όργανα, όπως το νέι, ο τζουράς και το βιολί. Ως προς το στίχο, ο δημιουργός ακόμα μια φορά μάς διηγείται ιστορίες που μιλούν για τη μοναξιά της μεγαλούπολης και για έρωτες χαμένους, που χωρίς τις κατάλληλες συνθήκες δεν μπορούν να επιβιώσουν. Έτσι, καινούρια πρόταση του Ν. Ζούδιαρη πρέπει να θεωρείται ο πρωτοεμφανιζόμενος ερμηνευτής των συνθέσεών του Απόστολος Ρίζος, ο οποίος τις αποδίδει με έναν τρυφερό τρόπο μεν, φανερά επηρεασμένος από την ερμηνεία του Αλκίνοου Ιωαννίδη δε. Ξεχωρίζουν το ομότιτλο του άλμπουμ τραγούδι, καθώς και το μελωδικό “Πεταλούδα”. Η ενορχήστρωση ανήκει στο Βασίλη Γκίνο, ο οποίος φροντίζει να κρατά λεπτές ισορροπίες ανάμεσα σε ηλεκτρικά και φυσικά όργανα, αποφεύγοντας εξτρεμισμούς ή πειραματισμούς, ενώ το ένθετο που συνοδεύει την όμορφη αυτή έκδοση (σε χάρτινη συσκευασία) είναι εικονογραφημένο από τον Ηλία Αραχωβίτη.