Train Leaves At Eight – Κριτική

Αιφνιδίως «το τρένο φεύγει στις οκτώ», ενώ στο σταθμό παιανίζει το οικείο μουσικό θέμα του Μίκη Θεοδωράκη. Ωστόσο, στο μουσικό κόσμο των Walkabouts οι περιπλανήσεις ανέκαθεν συναρπάζουν για τις διαδρομές τους μάλλον, παρά για τις αφετηρίες. Το νέο άλμπουμ δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Πρόκειται για μία θεματική συλλογή τραγουδιών με προέλευση από διάφορες χώρες της Ευρώπης, διασκευασμένων με την ιδιαίτερη εκείνη ποιότητα που διακρίνει τις ερμηνείες των Carla Torgerson και Chris Eckman, αλλά και με ειλικρινή σεβασμό στο καλλιτεχνικό όραμα του εκάστοτε δημιουργού τους. Η ινστρουμένταλ προσέγγιση στο τραγούδι του Θεοδωράκη δεν είναι η μόνη επιλογή που αιφνιδιάζει. Το ίδιο θα μπορούσε κανείς να πει για σχεδόν κάθε κομμάτι του δίσκου: το «Man From Reno» που αποτελεί συνεργασία του Βόσνιου συνθέτη Goran Bregovic με τον cult βοκαλίστα Scott Walker, το «People Such Us These» του Jacques Brel, το «Everyone Kisses A Stranger» της αφανούς Γαλλίδας τραγουδίστριας/τραγουδοποιού Francoiz Breut, το «Silenci» του Καταλανού συνθέτη Luis llach, το «Hard Winds Blowin'» του Πορτογάλου τραγουδοποιού Jose Maria Branco, το «Wake Me Up Before I Sleep» των Βέλγων ρόκερ Deus, το «And She Closed Her Eyes» της Σουηδής Stina Nordenstam, το «That Black Guitar» του «Σλοβένου Bob Dylan» Vlado Kreslin, το «Disamistade» του «Ιταλού Leonard Cohen» Fabrizio de Andre και, τελευταίο αλλά όχι ελάχιστο στο τόλμημα της επιλογής και στην ένταση του αποτελέσματος, το καθηλωτικό φινάλε ambient μελαγχολίας «Leb΄ Wohl», των ανυπέρβλητων σκαπανέων του kraut rock, Neu!