Ντροπή για το βιομηχανικό κόσμο η παιδική φτώχια

49

Περίπου 47 εκατομμύρια παιδιά του αναπτυγμένου κόσμου -δηλαδή ένα στα έξι- ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με έκθεση της Unicef για την παιδική φτώχεια στα κράτη μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Οπως επισημαίνεται στην έκθεση, παρά το διπλασιασμό ή και υπερδιπλασιασμό των εθνικών εισοδημάτων στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες από το 1950 και μετά, ένα σημαντικό ποσοστό των παιδιών εξακολουθούν να ζουν σε οικογένειες τόσο φτωχές, ώστε να διακυβεύεται η υγεία και η ανάπτυξή τους. Ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό παιδιών ζει στη σκιά ενός κόσμου σχετικής φτώχειας. Οι ελάχιστες φυσικές τους ανάγκες μπορεί να αντιμετωπίζονται, αλλά εξαιρούνται οδυνηρά από τις δραστηριότητες και τα πλεονεκτήματα που θεωρούνται αυτονόητα για τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας τους.

Ειδικότερα, τα επίπεδα παιδικής φτώχειας κυμαίνονται από 3%-25% μεταξύ των 29 χωρών του ΟΟΣΑ που παράγουν τα δύο τρίτα των αγαθών και υπηρεσιών του κόσμου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόλυτη φτώχεια μετράται με βάση ένα όριο που αναπροσαρμόζεται μόνο τιμαριθμικά και που καθορίστηκε το 1960 στις ΗΠΑ, προκειμένου να αντιπροσωπεύει το ελάχιστο αναγκαίο εισόδημα για τη διαβίωση, σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα.

Από τη σύγκριση των στοιχείων στις διάφορες χώρες, προκύπτει ότι στις έξι κορυφαίες θέσεις των χωρών που παρουσιάζουν τις καλύτερες επιδόσεις στον πίνακα της φτώχειας (σχετική ή απόλυτη), βρίσκονται οι σκανδιναβικές χώρες (Σουηδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία), το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, έξι χώρες που συνδυάζουν υψηλό βαθμό οικονομικής ανάπτυξης.

Στον πίνακα της σχετικής παιδικής φτώχειας, οι τέσσερις τελευταίες θέσεις καταλαμβάνονται από το Ηνωμένο Βασίλειο (19,8%), την Ιταλία (20,5%), τις ΗΠΑ (22,4%) και το Μεξικό (26,2%), ενώ στον πίνακα της απόλυτης παιδικής φτώχειας, οι τέσσερις τελευταίες θέσεις καταλαμβάνονται από την Ισπανία (42,8%), την Τσεχία (83,1%), την Ουγγαρία (90,6%) και την Πολωνία (93,1%).

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Στη χώρα μας το ποσοστό σχετικής παιδικής φτώχειας φθάνει το 12,3% -ίδιο με την Ισπανία- και βρίσκεται στη μέση της κλίμακας. Ορίζεται ότι ένα παιδί ζει κάτω από το όριο της φτώχειας όταν η οικογένειά του έχει εισόδημα κάτω από το 50% του εθνικού μέσου όρου στη χώρα που γίνονται οι μετρήσεις. Στην κατηγορία αυτή, την καλύτερη επίδοση έχει η Σουηδία (2,6%) και τη χειρότερη το Μεξικό (26,2%).

Σημειώνεται πάντως πως στην Ελλάδα, παρά το σχετικά μικρό ποσοστό κοινωνικών δαπανών (2,9% με στοιχεία του 1994), το επίπεδο της παιδικής φτώχειας είναι σχετικά χαμηλό. Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ έχουν περίπου το ίδιο ποσοστό κοινωνικών δαπανών (3,1% με στοιχεία 1997) και σχεδόν διπλάσιο ποσοστό παιδικής φτώχειας (22,4%).

Στην Ελλάδα το ποσοστό των παιδιών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας διπλασιάζεται στις μονογονεϊκές οικογένειες, φθάνοντας το 24,9% (με ποσοστό παιδιών σε μονογονεϊκές οικογένειες το 3,7%). Εξάλλου, σύμφωνα πάντα με την έκθεση της Unicef, φαίνεται ότι το 47% των Ελληνόπουλων δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα ούτε για μια εβδομάδα διακοπές μακριά από το σπίτι τους. Το ποσοστό αυτό είναι υπερτριπλάσιο από το αντίστοιχο της Γερμανίας (18%), ίδιο όμως με της Βρετανίας. Την καλύτερη επίδοση έχει η Ολλανδία (14%) και τη χειρότερη η Πορτογαλία (62%).

ΑΠΕ

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ