
Eight Seasons – Κριτική
Στη διάρκεια της 25άχρονης καριέρας του ο βιολονίστας Gidon Kremer, γεννημένος στη Ρίγα το 1947, έχει κατακτήσει τη φήμη ενός από τους πιο ξεχωριστούς ανανεωτές και οραματιστές καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς. Το σπουδαιότερο ρόλο στην παγκόσμια αναγνώρισή του έπαιξαν οι ηχογραφήσεις του με ερμηνείες συνθέσεων του Astor Piazzolla, όπως το προταθέν για βραβείο Grammy “Hommage […]
Στη διάρκεια της 25άχρονης καριέρας του ο βιολονίστας Gidon Kremer, γεννημένος στη Ρίγα το 1947, έχει κατακτήσει τη φήμη ενός από τους πιο ξεχωριστούς ανανεωτές και οραματιστές καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς. Το σπουδαιότερο ρόλο στην παγκόσμια αναγνώρισή του έπαιξαν οι ηχογραφήσεις του με ερμηνείες συνθέσεων του Astor Piazzolla, όπως το προταθέν για βραβείο Grammy “Hommage a Piazzolla” (1996) και το “El Tango” (1997), με συνοδευτικό σύνολο το κουαρτέτο Astor.
Το Νοέμβριο του 1996, ο Kremer ίδρυσε το κουαρτέτο Kremerata Baltica, με μέλη νεαρούς μουσικούς από τις Δημοκρατίες της Βαλτικής (Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία), ο μέσος όρος ηλικίας των οποίων είναι μόλις 24.
Το “Eight Seasons” είναι η υλοποίηση του οράματος του Kremer για μια συνεύρεση, ένα “διάλογο” των “Τεσσάρων εποχών” του Antonio Vivaldi (ίσως το ευρύτερα γνωστό έργο κλασικής μουσικής), με τη σύνθεση “Cuatro Estaciones Portenas” (οι τέσσερις εποχές του Buenos Aires) του Piazzolla.
Ο συνθέτης Leonid Desyatnikov ανέλαβε το απαιτητικό έργο της υλοποίησης μιας μουσικής γέφυρας ανάμεσα στις δύο μουσικές ιδιοφυΐες, στους δύο μουσικούς κύκλους και κόσμους, κάνοντας εφικτό τον επιθυμητό “διάλογο” Vivaldi/Piazzolla μέσω μιας προσέγγισης που προβάλλει τις πιο τολμηρές και “μοντέρνες” πτυχές του έργου του Vivaldi και αντίστοιχα αναδεικνύει το υπόβαθρο κλασικισμού της λιγότερο γνωστής αλλά επίσης εξαίρετης σύνθεσης του Piazzolla.
Όσο για τα καλλιτεχνικά κίνητρα πίσω από το “Eight Seasons”, αυτά τα εξαντλεί η ακόλουθη τοποθέτηση του ίδιου του Kremer: “Η Kremerata Baltica και εγώ προσπαθούμε να υπηρετήσουμε τη μουσική ως κοινή γλώσσα, ως κάτι που ηλεκτρίζει, ως κάτι που μας υπενθυμίζει πως είμαστε ζωντανοί. Αυτού του είδους η μουσική δεν μπορεί να τοποθετηθεί στο ράφι ενός μουσείου”.
- Οικο-δυστοπία: Πώς Ασία και Αφρική φαντάζονται το τέλος
- Ένα emoji είναι αρκετό για να φέρει την καταστροφή (στη δουλειά)
- Αβεβαιότητα περιβάλλει τις ειρηνευτικές συνομιλίες για το Ιράν – Τα μηνύματα Τραμπ και δηλώσεις της Τεχεράνης
- Κρις Τζένερ: Η οργή για το λίφτινγκ των 100.000 δολαρίων που «υποχώρησε» πρόωρα
- Ευρώπη: Ο πληθυσμός της ΕΕ θα μειωθεί κατά 12% έως το 2100 – Ποιες χώρες θα πληγούν πλησούν περισσότερο;
- Μάλτα: H χώρα της Ευρώπης που η βενζίνη είναι πάντα φθηνή – Δεν οφείλεται σε κάποιο «μαγικό»



