Δέκα τραγουδάκια απλά, δροσερά, καλοκαιρινά, από εκείνα που ακούς ευχάριστα και σε καλούν να τα συνοδέψεις είτε σιγοψιθυρίζοντας τα λόγια είτε χτυπώντας ρυθμικά το πόδι. Έξι χρόνια μετά τις “Ασκήσεις”, ο Βαγγέλης Γερμανός ανασύρει μνήμες από Santana, J.J.Cale και πιο πολύ από Crosby, Stills and Nash. Σκαρώνει τραγούδια (τραγουδάκια, μην ξεχνιόμαστε) που μιλούν για ταξίδια, νησιά, έρωτα και φυγή από το τσιμέντο της πόλης, ανακυκλώνοντας ουσιαστικά μελωδίες, στίχο και προβληματισμό που στοιχειώνουν όλους τους δίσκους του, ήδη από την εποχή που κυκλοφόρησαν τα “Μπαράκια”. Ο Β.Γ. επιμένει να μη μεγαλώνει και να κρύβεται στα χρόνια που η χαρωπή διάθεση και ο ηλεκτρικός ήχος κουκούλωναν τις αδυναμίες του στίχου (“Ζούμε σε παράξενη εποχή /πλαστική και ηλεκτρονική /οι Αμερικάνοι στα κουμπιά /κι όλοι οι άλλοι σκλάβοι στα κουπιά”). Κατά μία άποψη καλά κάνει: οι “αφελείς ρομαντικοί” όλο και λιγοστεύουν. Κατά άλλη όμως, είναι σκληρό να βλέπεις το κοινό που κάποτε σε αγκάλιασε να μεγαλώνει και -μοιραία- να απορρίπτει πρόσωπα και πράγματα…

Ειδήσεις Σήμερα: