Heliocentric – Κριτική
Κάπου είκοσι χρόνια μετά τις πρώτες Νο.1 επιτυχίες του, ο Paul Weller επιστρέφει με το πέμπτο άλμπουμ της σόλο καριέρας του, μια συλλογή δέκα τραγουδιών που χρειάστηκε σχεδόν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί. Χωρίς να απαρνιέται τη φήμη του ακάματου μοντερνιστή, στο «Heliocentric» ο Weller μοιάζει κατά κύριο λόγο να συνεχίζει την εξερεύνηση των folk […]
Κάπου είκοσι χρόνια μετά τις πρώτες Νο.1 επιτυχίες του, ο Paul Weller επιστρέφει με το πέμπτο άλμπουμ της σόλο καριέρας του, μια συλλογή δέκα τραγουδιών που χρειάστηκε σχεδόν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί. Χωρίς να απαρνιέται τη φήμη του ακάματου μοντερνιστή, στο «Heliocentric» ο Weller μοιάζει κατά κύριο λόγο να συνεχίζει την εξερεύνηση των folk στοιχείων του «Wild Wood» (1994). Στην προσέγγιση αυτή σημαντικό ρόλο παίζει η παρουσία του Robert Kirby, ενορχηστρωτή εγχόρδων, παλαιότερα, του Nick Drake και του Elton John. Σε επιμέρους σημεία («Picking Up Sticks», «With Time & Temperance») τον πρωταγωνιστικό ρόλο διεκδικεί ακόμη μία φορά η euro-jazz των Style Council, και ειδικότερα του «Cafe Blue». Τέλος, το τραγούδι «There΄s No Drinking After You΄re Dead» ήδη διεκδικεί με αξιώσεις τη διάκριση για τον εντυπωσιακότερο τίτλο της χρονιάς.
- Οικο-δυστοπία: Πώς Ασία και Αφρική φαντάζονται το τέλος
- Ένα emoji είναι αρκετό για να φέρει την καταστροφή (στη δουλειά)
- Αβεβαιότητα περιβάλλει τις ειρηνευτικές συνομιλίες για το Ιράν – Τα μηνύματα Τραμπ και δηλώσεις της Τεχεράνης
- Κρις Τζένερ: Η οργή για το λίφτινγκ των 100.000 δολαρίων που «υποχώρησε» πρόωρα
- Ευρώπη: Ο πληθυσμός της ΕΕ θα μειωθεί κατά 12% έως το 2100 – Ποιες χώρες θα πληγούν πλησούν περισσότερο;
- Μάλτα: H χώρα της Ευρώπης που η βενζίνη είναι πάντα φθηνή – Δεν οφείλεται σε κάποιο «μαγικό»
