Οι ευαίσθητες μελωδίες της Λένας Πλάτωνος συναντούν την εξίσου ευαίσθητη, αν και αρκούντως επική, ερμηνεία της Μαρίας Φαραντούρη, και με τη συνδρομή του Θόδωρου Ποάλα στο στίχο συγκροτούν ένα άκρως αισθητικό σύνολο, που δεν φιλοδοξεί να είναι το ζενίθ της σταδιοδρομίας ενός εκάστου των συμμετεχόντων, αλλά επιτρέπει στον ακροατή να γευθεί την απλότητα και ομορφιά των συνθέσεων. Λιτά ενορχηστρωμένα και μελωδικά, τα δώδεκα κομμάτια της «Τρίτης Πόρτας» φέρνουν αμυδρά στο νου την «Ηχώ και τα λάθη της» και, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά, αποπνέουν απέραντη τρυφερότητα και ανθρωπιά. Δεν υπάρχει τραγούδι που να ξεχωρίζει, με την έννοια ότι στέκει πάνω από τις υπόλοιπες συνθέσεις. Σε όλες αυτές τις μουσικές ιστορίες των τριών τεσσάρων λεπτών η Πλάτωνος δεν παύει να αποκαλύπτεται: πίσω από το παιδί που αγαπά τα παραμύθια, κρύβεται μια δημιουργός που ποτέ δεν έπαψε να αφουγκράζεται τους καιρούς, ποτέ δεν έπαψε να ερωτεύεται τη ζωή και να πονά για αυτήν εξίσου…

Ειδήσεις Σήμερα: