Θρίλερ στην “παράδοση” (και όχι στο ύφος) του Χίτσκοκ, όπου ο θεατής δεν καλείται να λύσει κάποιο μυστήριο, ξέρει ότι δεν θα υπάρξουν απροσδόκητες εξελίξεις, αλλά γνωρίζοντας από το πρώτο ημίωρο την πλεκτάνη παρακολουθεί με τεντωμένα νεύρα τις προσπάθειες του ήρωα, αφενός να βρει τα στοιχεία και αφετέρου να ξεφύγει από τις παγίδες που στήνονται η μία μετά την άλλη. Όπως στο “Κώμα” (1978) του Μάικλ Κράιτον έτσι και εδώ ένας πολλά υποσχόμενος γιατρός βλέπει τη ζωή του να καταστρέφεται όταν ανακαλύπτει ότι στο νοσοκομείο “Γκράμερσι”, όπου εργάζεται, ασθενείς που επισκέπτονται τα εξωτερικά ιατρεία υποβάλλονται σε άσχετες εξετάσεις και στη συνέχεια εξαφανίζονται. Τα στοιχεία οδηγούν στην εταιρεία “Triphase” και σε έναν καθηγητή της νευροχειρουργικής ο οποίος ερευνά την ανάπλαση ανθρώπινων νεύρων. Σε σύγκριση με άλλες παρόμοιου περιεχομένου παραγωγές, το “Extreme Measures” υστερεί αρκετά, ιδίως σε ό,τι αφορά τις ανατροπές, τους δευτερεύοντες χαρακτήρες και την τυποποιημένη επιχειρηματολογία των δύο γιατρών στο φινάλε. Ωστόσο, και με δεδομένο το έντονο σασπένς και τις ερμηνείες, καταφέρνει να βάλει σε δοκιμασία τα νεύρα του θεατή καθηλώνοντάς τον επί δύο ώρες μπροστά στο δέκτη. Η έκδοση DVD περιοχής 2 παρέχει στο χρήστη τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στο αυθεντικό μακρόστενο ή το κομμένο pan & scan πλαίσιο (Α και Β πλευρά), αλλά δεν διακρίνεται για την κορυφαία της ποιότητα και δύσκολα σε δελεάζει ως αγορά. Αν και πλήρους ανάλυσης (όψη 16:9), η εικόνα παρουσιάζει τεχνουργήματα, ενώ για τον ήχο -προφανώς για λόγους χωρητικότητας- έχει επιλεγεί η αναλογική τετρακάναλη μπάντα αντί της ψηφιακής 5.1 που συνόδευε την ταινία κατά την προβολή της στις αίθουσες. Κρίμα.

Ειδήσεις Σήμερα: