Δεκατέσσερις μονότονες ηλεκτρικές μπαλάντες, της πίκρας, της μοναξιάς και του χωρισμού αποτελούν το περιεχόμενο του δεύτερου προσωπικού δίσκου του Γιάννη Βαρδή, σε μουσική του ίδιου και στίχους διαφόρων στιχουργών (Γιαννόπουλος, Τσιλιμίδης, Ανδρικάκης κ.ά.). «Η αγάπη σκοτεινιάζει», «Κι έκλαψα», «Δεν ήρθε κανείς», «Καλό βράδι», μερικοί από τους τίτλους των τραγουδιών και ανάλογης δραματικής υπόστασης οι υπόλοιποι. Μόνιμο στιχουργικό μοτίβο σχεδόν όλων των κομματιών ο χωρισμός μέσα από φράσεις-κλισέ, όπως «υγρά τα μάτια, κομμάτια η καρδιά» ή «το τασάκι τσιγάρα γεμάτο, το δωμάτιο από σένα αδειανό» και ακόμη «σαν σκληρό ναρκωτικό δολοφονείς τον εγωισμό μου…». Μόνιμο μουσικό μοτίβο οι ακουστικές κιθάρες και τα «δραματικά» σόλο από ηλεκτρικές. Γιατί τόση δυστυχία, βρε παιδιά; Πενθεί κανέναν η ελληνική ποπ ή απλώς η θλίψη πουλά;

Ειδήσεις Σήμερα: