Αν αναγνωρίσουμε τη jazz σαν ένα πολύχρωμο υβριδικό ιδίωμα που αγκαλιάζει στοιχεία από τους δυτικοαφρικανικούς ρυθμούς, την αμερικανική folk, τα εργατικά τραγούδια, τα spiritual, τα εμβατήρια και την ευρωπαϊκή κλασική μουσική, τότε με ανακούφιση θα αφεθούμε στην απόλαυση αυτού του δίσκου, αγνοώντας τις ενστάσεις των καθαρολόγων.
Εδώ οι jazz ορίζοντες διευρύνονται ζευγαρώνοντας με τη latin παράδοση, κάτω από βραζιλιάνικες και κουβανέζικες επιρροές, στην παράδοση δημιουργών όπως οι Antonio Carlos Jobim, Arturo Sandoval, Airto Moreira & Flora Purim. Μια έκφραση εκτίμησης για τη σημαντική συνεισφορά της latin μουσικής στην jazz, ένα περιπετειώδες, φαντασιακό φιούζιον της αμερικανικής jazz με το flamenco της Ανδαλουσίας, για το οποίο ο Miles Davis είχε πει το 1960 ότι αποτελεί το ισπανικό ανάλογο των blues.
Φορέας του εγχειρήματος είναι το project Jazzpana, όπου οι συνθετικές και ενορχηστρωτικές δεξιότητες των Arif Mardin και Vince Mendoza συναντούν τη δυναμική WDR Βig Band και εξωτικούς αρτίστες, όπως o Ramon El Portugues και οι Les Jovenes Flamencos. Στο πλευρό τους βιρτουόζοι σαν τους Michael Brecker (τενόρο σαξόφωνο), Al Di Meola (ηλεκτρική κιθάρα), Peter Erskine (ντραμς). Με κίνδυνο να θεωρηθούμε βλάσφημοι, θα θέλαμε να επισημάνουμε συνειρμικές αναλογίες με την κλασική συνεργασία των Gil Evans / Miles Davis: «Sketches Of Spain» (1959).
H ηχογράφηση έγινε το καλοκαίρι του ’92 στην Κολονία της Γερμανίας, με εμπλοκή πέντε μηχανικών ήχου, εξασφαλίζοντας επαγγελματική εκμετάλλευση σε τεχνολογία αιχμής (ψηφιακό σύστημα 48 καναλιών).