The Melody At Night, With You – Κριτική

Ο Keith Jarrett γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1945 στο Allentown της Πολιτείας Pennsylvania. Στα πρώτα στάδια της καριέρας του έπαιξε σε ηλεκτρικά σύνολα, όπως αυτά των Charles Lloyd και Miles Davis, χωρίς να κρύβει την επιρροή που ασκούσε πάνω του ο Bill Evans. Γνώρισε την πρώτη του μεγάλη επιτυχία με το «Koln Concert» του 1975. Το μέχρι σήμερα έργο του έχει διατηρηθεί αμείωτα συναρπαστικό, ανεξάρτητα από τις μεταβολές των συνοδευτικών σχημάτων (Nordic Quartet, American Quartet κατά τη δεκαετία του ’70, Standards Trio στα ’80s και ’90s). Το «The Melody At Night, With You», νεότερη μέχρι στιγμής προσθήκη στην εκτενή δισκογραφία του, ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου στο home studio του πιανίστα, στο αγροτικό New Jersey. Διαφοροποιούμενο από τα προηγηθέντα, αυτό το σόλο πιάνο άλμπουμ δεν εστιάζεται στον αυτοσχεδιασμό ως συνθετική διεργασία, αλλά αφήνεται στα θέλγητρα υλικού ήδη κλασικού, το οποίο υπογράφουν μερικοί από τους πλέον καταξιωμένους τραγουδοποιούς του αιώνα: Duke Ellington, George και Ira Gershwin, Oscar Hammerstein και Jerome Kern, Oscar Levant κ.ά, ενώ δεν λείπουν και δύο προσεγγίσεις στα παραδοσιακά folk τραγούδια «My Wild Irish Rose» και «Shenandoah». Με δεδομένα τα άσχημα νέα για την πάθηση που τυραννά εδώ και αρκετό καιρό τον Jarrett («σύνδρομο χρόνιας κόπωσης»), η επιλογή της απέριττης ερμηνείας κάποιων jazz στάνταρτ ίσως φανεί σε κάποιους ύποπτη ως αναγκαστική. Καθώς όμως οι ακροάσεις προχωρούν, παρακολουθώντας τον Jarrett να γυμνώνει τις συνθέσεις και αφήνοντας να λάμψει η μελωδική τους ουσία, ο συναισθηματικός τους πυρήνας, ένα βαθύτερό τους νόημα το οποίο, μέχρι σήμερα, η ίδια μας η οικειότητα με τις συνθέσεις αυτές μας εμπόδιζε να το διακρίνουμε -καθώς οι δομές προβάλλονται και οι μελωδίες αποπλανούν, αφού οι συναισθηματικές υπερβολές και οι ακροβατισμοί των δακτύλων απλά λάμπουν διά της απουσίας τους-, πολύ γρήγορα γίνεται φανερό ότι ο Jarrett, όπως μέχρι χθες ήταν, έτσι και σήμερα παραμένει, μια από τις πιο ζωτικές δυνάμεις της σύγχρονης jazz. Με τα λόγια του Goethe: «Ένας αληθινός Δάσκαλος, τότε αποδεικνύει την κλάση του, όταν τα μέσα του περιορίζονται».