Ψηφίδες από το πολύχρωμο (και άγνωστο…) ψηφιδωτό της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής ανθολογούνται στον «Κύκλο της Ζωής», μια επιλογή παραδοσιακών τραγουδιών από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το κριτήριο για την επιλογή τους ήταν ο συσχετισμός τους με τις διάφορες φάσεις της ζωής του ανθρώπου: γέννηση, παιδική ηλικία, έρωτας, γάμος, ξενιτιά, θάνατος.
Τα τραγούδια αποδίδονται από το «Μουσικό Πολύτροπο», το οποίο ίδρυσε και διευθύνει ο καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης Γιάννης Καϊμάκης και αποτελείται από φοιτητές του Τμήματος. Για την εκμάθησή τους χρησιμοποιήθηκε η παλιά και δοκιμασμένη τεχνική της ακρόασης και της μίμησης, μέσα από την οποία παραδόθηκαν από γενιά σε γενιά τραγούδια και οργανικοί σκοποί. Κύρια πηγή τους στάθηκε το Αρχείο Ηχογραφήσεων του Τμήματος.
Έτσι, ακούμε ιδιαίτερα εκφραστικά νανουρίσματα, πλεγμένα με τον αιθέριο ήχο του νέι (μακριά καλαμένια φλογέρα), παιδικά τραγούδια όπως τα χελιδονίσματα (κάλαντα της 1ης Μαρτίου), τραγούδια της αγάπης και του γάμου, που σκοπό είχαν να προετοιμάσουν την ένταξη του νέου ζευγαριού στην κοινότητα. Άλλα επίσης για τη χαμένη αγάπη αλλά και τη χαμένη πατρίδα, για την ξενιτιά, καθώς και μοιρολόγια. Ο δίσκος κλείνει με ένα ριζίτικο από την Κρήτη, γεμάτο συμβολισμούς για τη ζωή και την αναγέννηση -η οποία μπορεί να νικήσει το φόβο του θανάτου…
Τα μέλη του Μουσικού Πολυτρόπου επιχειρούν να μας κάνουν να ψυχανεμιστούμε τη λειτουργικότητα αλλά και τη δύναμη των μουσικών αυτών στη ζωή, η οποία θα μπορούσε να οριστεί ως η πορεία από το νανούρισμα στο μοιρολόι. Ειδικά σήμερα που η ανατροφή των παιδιών έχει ανατεθεί εργολαβικά στην τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και που οι γάμοι και οι ταφές γίνονται με… συνοπτικές διαδικασίες, οι μουσικές αυτές και τα μηνύματά τους έχουν πολλά να μας διδάξουν. Ο προβληματισμός όμως γίνεται περίσκεψη, αν αναλογιστούμε ότι και στην Ελλάδα στις μέρες μας δύει το άστρο της προφορικής παράδοσης, καθώς μέρα με τη μέρα μειώνονται αυτοί που έχουν ζήσει από πρώτο χέρι και μπορούν να μεταλαμπαδεύσουν όλες αυτές τις μουσικές… Η προσπάθεια του Μουσικού Πολυτρόπου έρχεται λοιπόν να μας υπενθυμίσει ότι η παραδοσιακή μουσική δεν είναι τα τραγούδια μόνα τους, αλλά η σχέση των ανθρώπων με αυτά. Σχέσεις ζυμωμένες μέσα από τον κύκλο της ζωής!..