Άλλη μια δισκογραφική παραγωγή από το «Εν Χορδαίς», αυτήν τη φορά αφιερωμένη σε μουσικές από τον Πόντο. Ήχοι από τα μαυροθαλασσίτικα παράλια, όπου κάποτε αποτελούσαν μητροπόλεις του ποντιακού ελληνισμού, κατατεθειμένοι στο αρχείο του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του ’60 από το λαογράφο Στάθη Ευσταθιάδη, στο πλαίσιο της εκπομπής του «Ποντιακοί Αντίλαλοι».
Τα είκοσι δύο κομμάτια της έκδοσης προέρχονται από όλες τις περιοχές του Πόντου και ηχογραφήθηκαν μια εποχή που η ανάμνηση της Πατρίδας ήταν ακόμα πολύ ζωντανή. Κυριαρχεί ο ήχος του κεμεντζέ (ποντιακή λύρα) με τη χαρακτηριστική τεχνική τού να πατιούνται δύο δύο οι χορδές, μια πρακτική που χρησιμοποιείται, με ανάλογους τρόπους, και σε άλλα όργανα και ενοποιεί ηχητικά τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.
Μεγάλο μέρος των κομματιών αποδίδεται από τη χορωδία του συλλόγου «Φάρος Ποντίων» για τις ανάγκες τής «από ραδιοφώνου» παρουσίασης του υλικού, ενώ σε πολλά συμμετέχει και ο ίδιος ο Στάθης Ευσταθιάδης, είτε ως μουσικός (ποντιακή λύρα) είτε ως τραγουδιστής.
Έτσι, μπορούμε να ακούσουμε αργά καθιστικά, «ομάλ» χορευτικά με αφηγηματικό περιεχόμενο αλλά και γοργά «τικ» και «σέρα». Σημειώνουμε ιδιαίτερα ένα γρήγορο «τρομαχτόν» παιγμένο σε «αγγείον» (άσκαυλος όμοιος με τη νησιώτικη τσαμπούνα), όργανο που ολοένα και σπανιότερα ακούγεται στις μέρες μας.
Το ηχητικό αποτέλεσμα είναι ανάλογο των μέσων της εποχής αλλά και της φθοράς που άφησε πίσω του ο χρόνος στις μαγνητοταινίες. Αυτό όμως που θα περιμέναμε από μια έκδοση ιστορικών ηχογραφήσεων, αντίστοιχη των στόχων του «Εν χορδαίς», είναι και η παράθεση των στίχων και -στην περίπτωση αυτή- και της απόδοσής τους στην κοινή νεοελληνική, αφού η ποντιακή διάλεκτος δεν είναι κτήμα του καθενός… Γιατί είναι ιδιαίτερα λυπηρό να αισθάνεται κάποιος τη δύναμη των κομματιών αυτών, αλλά να μην μπορεί να παρακολουθήσει τους στίχους τους…

Ειδήσεις Σήμερα: