Η δέκατη κατά σειρά κινηματογραφική δουλειά του Φρίαρς, βασισμένη στο ομώνυμο μπεστ σέλερ της Βάλερι Μάρτιν (1990), είναι εκείνη για την οποία ακούστηκαν οι πιο αντιφατικές απόψεις. Σχεδόν σύσσωμη η κριτική από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού την «έθαψε» και στα «Χρυσά Βατόμουρα» του 1997 ήταν υποψήφια στις κατηγορίες Χειρότερης Σκηνοθεσίας και Χειρότερου Γυναικείου Ρόλου, κάτι μάλλον αναμενόμενο αν σκεφτεί κανείς ότι σε κανέναν Αμερικανό δεν άρεσε να βλέπει την «pretty woman» να τριγυρνά στα σκοτάδια χλωμή και με πρόσωπο όμοιο με νεκροκεφαλή. Αντιθέτως, στην Ευρώπη, η «Μαίρη Ράιλι» διεκδίκησε τη Χρυσή Αρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου (1996) και επαινέθηκε αρκετά από τους κριτικούς, χωρίς ωστόσο να έχει σπουδαία εμπορική σταδιοδρομία. Πρόκειται για την πιο σκοτεινή ταινία του Αγγλου σκηνοθέτη, ένα χαμηλών τόνων ερωτικό δράμα, ατμοσφαιρικό, με έντονα στοιχεία θρίλερ, καταπληκτική σκηνογραφία και υπέροχες ερμηνείες. Στο Λονδίνο του 19ου αιώνα και για να γλιτώσει από τον αλκοολικό πατέρα της, μια κοπέλα προσλαμβάνεται ως καμαριέρα -εσωτερική- στο σπίτι του του δόκτορα Τζέκιλ. Θα τον ερωτευτεί, θα κερδίσει την εμπιστοσύνη του και, όταν στο προσκήνιο εμφανιστεί ο «βοηθός» του (κύριος Χάιντ), θα γίνει συνένοχη του μυστικού που κρύβει ο γιατρός με τη διπλή προσωπικότητα. Σαγηνευτικός όπως πάντα ο Μάλκοβιτς, αποκάλυψη η Ρόμπερτς η οποία εγκαταλείπει το προσωπείο της κουκλίτσας για να υποδυθεί μια φοβισμένη όσο και εύθραυστη Ιρλανδέζα, ενώ η Γκλεν Κλόουζ «δίνει ρέστα» κάτω από τόνους μακιγιάζ στο ρόλο μιας μαντάμ οίκου ανοχής. Η έκδοση DVD περιοχής 2 μεταφέρει άψογα σε ψηφιακή μορφή το πρωτότυπο με εικόνα πλήρους ανάλυσης, ελαφρώς κομμένη για να εφαρμόζει σε δέκτες 16:9, και ήχο ψηφιακό 5.1.