Ανέκαθεν, η εκλεκτική δουλειά της τραγουδοποιού και τραγουδίστριας Nanci Griffith περιφρονούσε τα σύνορα ανάμεσα στην country, τη folk και τη μοντέρνα pop, και να που έφτασε πια ο καιρός να δανειστεί και κάτι από την έντεχνη αύρα της κλασικής μουσικής. Το The Dust Bowl Symphony είναι το δέκατο πέμπτο άλμπουμ στη δισκογραφική ιστορία της 45χρονης Τεξανής, που ξεκίνησε το 1978 και γνώρισε αρκετές αισθητικές μεταπτώσεις, με κυριότερη την περίοδο γύρω στο 1980, όταν η Griffith, εγκατεστημένη στο Nashville, εντάχθηκε μαζί με τους Lyle Lovett, Dwight Yoakam και Steve Earle στις τάξεις της νέας country και λάνσαρε το ιδίωμα «folkabilly» (δικός της ο όρος). Τα τραγούδια της έχουν ως πρωταγωνιστές περήφανους χαρακτήρες που αντιμάχονται δυνάμεις ανεξέλεγκτες και αθέατες, και τα άλμπουμ της μοιάζουν με νουβέλες ή συλλογές διηγημάτων, συνδεδεμένες χαλαρά με ένα κύριο θέμα που συνήθως έχει να κάνει με τον έρωτα ή με την αποξένωση. Στις επιρροές της Griffith συγκαταλέγονται σπουδαίοι τραγουδοποιοί, όπως οι Guy Clark και Townes Van Zandt, και ερμηνευτές όπως ο Chet Atkins και ο John Prine, ενώ στη σοπράνο φωνή της θα βρούμε ομοιότητες με την Judy Collins και την Emmylou Harris. Στο The Dust Bowl Symphony η Griffith επιχειρεί μια ανασκόπηση όλης της μέχρι σήμερα καριέρας της. Έντεκα από τα δεκατέσσερα τραγούδια έχουν επιλεγεί από παλαιότερα άλμπουμ, ένα κάνει εδώ την εμφάνισή του για πρώτη φορά («1937 Pre-War Kimball»), ενώ δεν λείπουν και δύο διασκευές, μια στο «Tell Me Now» του Buddy Holly και μια στο «Drops From The Faucet» του Frank Christian. Στις νέες εκτελέσεις όλων των τραγουδιών συμμετέχει αποτελεσματικά η London Symphony Orchestra (ήδη γνωστή για πολλές παλαιότερες συμμετοχές της σε ηχογραφήσεις σύγχρονης μουσικής, όπως η ηχητική επένδυση του Star Wars και τα άλμπουμ πολλών και διαφόρων καλλιτεχνών, από τον Andrew Lloyd Weber μέχρι τον Frank Zappa), με διευθυντή τον Andrew Jackman, δίνοντας μέσα από τις επιβλητικές ενορχηστρώσεις ένα νέο, ειδικό βάρος στις ούτως ή άλλως ελεγειακές συνθέσεις.

Ειδήσεις Σήμερα: