Είναι εντυπωσιακό, πώς μια μικρή παραγωγή, όπως αυτή των Daniel Myrick, Eduardo Sanchez, κατάφερε και δημιούργησε ένα τόσο πειστικό μύθο. Όταν δεν υπάρχουν χρήματα για μια μεγάλη ή, τουλάχιστον, μια αξιοπρεπή παραγωγή, το εύρημα (η ιδέα) μπορεί να κάνει θαύματα. Αυτό συνέβη σε αυτή την περίπτωση. Όπως αντιλαμβάνεστε ή όπως γνωρίζετε ήδη, τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι αληθινά. Δεν υπήρξε ποτέ τέτοιος μύθος. Οι τρεις νεαροί είναι ηθοποιοί που έπαιξαν σε αυτό το ευφάνταστο θρίλερ των Myrick και Sanchez. Απλούστατα, δημιούργησαν όλη αυτήν τη φιλολογία για τη διαφήμιση της ταινίας τους και για προσωπική ευχαρίστηση. Όλα λειτουργούν τέλεια: η φθηνή παραγωγή με τη χαμηλή ποιότητα εικόνας δικαιολογείται από τις δυνατότητες των τριών σπουδαστών, και ο μέτριος έως κακός ήχος ενισχύει τον κινηματογραφικό φόβο που τώρα τελευταία προσπαθεί να μας πείσει ότι οι υπερκατασκευές και η υπερκαθαρότητα φοβίζουν. Όχι. Οι δύο σκηνοθέτες μάς πείθουν εδώ για το αντίθετο: ό,τι δεν βλέπουμε φοβίζει. Το σκοτάδι φοβίζει και μάλιστα πολύ.