Υπέροχη ταινία, υποψήφια για Όσκαρ ξενόγλωσσου φιλμ και βραβευμένη στις Κάνες, στο Κάρλοβι Βάρι αλλά και με Φελίξ ( τα ευρωπαϊκά Όσκαρ) σεναρίου. Πόσες αλήθεια παραγωγές με παρόμοιο θέμα -είτε μιλιταριστικές είτε αντιπολεμικές- έχετε δει; Ε, λοιπόν αυτή δεν μοιάζει με καμία. Όλα τα στερεότυπα που προωθούν συναφή σενάρια υπάρχουν: ευκαιρίες για απόδραση, η τρυφερή σχέση με ένα μικρό παιδί, το μίσος που μετατρέπεται σε φιλία, η αγωνία για την εκτέλεση. Όμως, εδώ, σχεδόν τίποτα δεν είναι προβλέψιμο. Ο σκηνοθέτης επιλέγει να αφηγηθεί τον τραγέλαφο μιας εμπόλεμης κατάστασης ωμά, ρεαλιστικά, με ό,τι και αν συνεπάγεται αυτό. Έτσι τη σκιά του θανάτου διαδέχονται τραγούδια και χοροί, την ανακούφιση η πλήρης ανατροπή δεδομένων και την επικείμενη τραγωδία το χιούμορ. Προσθέστε την υπέροχη φωτογραφία, τη μουσική, τις ερμηνείες και θα έχετε μία από τις καλύτερες ταινίες της περασμένης περιόδου η οποία -δυστυχώς- κυκλοφόρησε σε πολύ μέτρια κόπια. Εικόνα κομμένη σε 4:3 με θόρυβο, χαμηλή ανάλυση (προσέξτε τις θαμπές φυλλωσιές των δένδρων και τα λιμνάζοντα νερά που φαίνονται σαν “σούπα”) και ήχος μονοφωνικός και ελαφρώς στριγκός.

Ειδήσεις Σήμερα: