
Return Of The Headhunters – Κριτική
Το 1973, ο φημισμένος κιμπορντίστας Herbie Hancock ηχογράφησε μαζί με ένα νέο σύνολο, τους Headhunters, ένα άλμπουμ το οποίο πάντρευε την jazz με rhythm & blues και πειραματικά στοιχεία και που σήμερα θεωρείται μία από τις κλασικές στιγμές της jazz δισκογραφίας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 οι Headhunters συνολικά ηχογράφησαν τρία άλμπουμ μαζί […]
Το 1973, ο φημισμένος κιμπορντίστας Herbie Hancock ηχογράφησε μαζί με ένα νέο σύνολο, τους Headhunters, ένα άλμπουμ το οποίο πάντρευε την jazz με rhythm & blues και πειραματικά στοιχεία και που σήμερα θεωρείται μία από τις κλασικές στιγμές της jazz δισκογραφίας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 οι Headhunters συνολικά ηχογράφησαν τρία άλμπουμ μαζί με τον Hancock και δύο χωρίς αυτόν. Το ύφος τους επηρέασε πολύ τις μεταγενέστερες γενιές μουσικών και ακροατών, ιδιαίτερα σε ιδιώματα όπως η acid jazz και η progressive χορευτική σκηνή. Έπειτα σίγησαν επί 20 περίπου χρόνια, για να αναγεννηθούν με το “Return Of The Headhunters”, ένα νέο εξελικτικό κεφάλαιο στην ιστορία της παρέας των Bennie Maupin (σαξόφωνα, μπάσο κλαρινέτο), Bill Summers (κρουστά), Paul Jackson (μπάσο) και Mike Clark (ντραμς), που εξερευνά με εγκεφαλικές αλλά και λικνιστικές διαθέσεις όλο το φάσμα ανάμεσα στο funk και την jazz, αξιοποιώντας συνεργάτες όπως ο ίδιος ο Hancock, ο κιμπορντίστας Billy Childs, η τραγουδίστρια N΄dea Davenport (πρώην μέλος του pop/R&B συνόλου Brand New Heavies) και ο rapper Trevant Hardson.
- Μουσείο Μπενάκη: Η ελληνικότητα, η ιδέα, ο άνθρωπος
- «Η γη της ελιάς»: Ανατροπές στο αποψινό επεισόδιο στο MEGA
- Ο ΟΤ στο Delphi Economic Forum XI
- Κουτσούμπας για τις άρσεις ασυλίας: Από τη μία το φαγοπότι του ΟΠΕΚΕΠΕ και από την άλλη ο λαός χωρίς εισόδημα
- Μέριλιν Μονρόε – 24 ώρες πριν τον θάνατό της είχε υπογράψει για την παραλαβή επίπλων
- Σεισμός στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο: Ομαδική αγωγή παικτών κατά της FIFA για δισεκατομμύρια ευρώ


