“Δυνατό”, “μνημειώδες”, “ονειρεμένο καστ”. Με τέτοιους χαρακτηρισμούς υποδέχτηκε ο ξένος Τύπος την κινηματογραφική μεταφορά του βραβευμένου με Πούλιντζερ βιβλίου της Τζέιν Σμάιλι (στα ελληνικά: “Τέσσερις χιλιάδες στρέμματα”) και ως ένα σημείο δεν είχε άδικο. Οι καθημερινοί ήρωες -στη συγκεκριμένη περίπτωση αγρότες της δεκαετίας του ’70- σπάνια γίνονται αντικείμενο ταινίας και ακόμα πιο σπάνια, όταν τους στοιχειώνει ο αυταρχισμός ενός πατέρα – αφέντη και η αιμομιξία, φαινόμενα συχνά, που σχεδόν ποτέ δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Ένας αυταρχικός πατέρας αποφασίζει να μοιράσει τη γη που του ανήκει στις τρεις κόρες του. Όμως, από εκείνη τη στιγμή, οι ισορροπίες ανατρέπονται, παλιές πληγές ανοίγουν, μνήμες ζωντανεύουν. Οι κόρες απομακρύνουν τον πατέρα από το σπίτι, για να κατηγορηθούν στη συνέχεια από τη μικρή κοινωνία της περιοχής και να οδηγηθούν σε δικαστικές διαμάχες. Κάποιοι ξέρουν, κάποιοι υποψιάζονται, αλλά όλοι σιωπούν. Χωρίς να είναι κανένα αριστούργημα, και μάλλον τηλεοπτικών προδιαγραφών, “Τα χίλια εκτάρια” δανείζονται το βασικό κορμό από το “Βασιλιά Λιρ” του Σαίξπηρ, στοχεύουν κατευθείαν στη γυναικεία ψυχή, ενώ και οι άνδρες θεατές δεν μπορεί να μην εντυπωσιαστούν από το επιλεγμένο καστ, τις κορυφώσεις και τις ερμηνείες της Τζέσικα Λανγκ και της Μισέλ Φάιφερ, που μονοπωλούν κυριολεκτικά το δίωρο.

Ειδήσεις Σήμερα: