Η κυκλοφορία αυτή έχει ως σημείο αναφοράς τη μουσική του μεσοπολέμου, όπως αυτή ήκμασε στα βερολινέζικα καμπαρέ και στο γερμανικό θέατρο εν γένει κατά το μεσοπόλεμο. Μία εποχή που στιγματίστηκε από την άνοδο του ναζισμού. Η μουσική των καμπαρέ ασκούσε σκληρή κριτική στα πολιτικά κοινωνικά δρώμενα της Γερμανίας και “αφορίστηκε”, όπως ήταν φυσικό. Το ίδιο συνέβη και με τη μουσική του Kurt Weill που χαιρόταν να μισεί η χιτλερική κουλτούρα (;).
Η Stratas είναι μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες ερμηνεύτριες και θαυμάστριες του Weill που σημαίνει ότι μία δική της προσέγγιση στο έργο του Kurt Weill παρουσιάζει πάντα ενδιαφέρον. Μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζουν, όπως πάντα, και οι σκηνοθετικές προσεγγίσεις του ριζοσπαστικού Peter Sellars. Το αλληγορικό αυτό έργο ξαναζωντανεύει με μία μοντέρνα σκηνοθετικά και σκηνογραφικά οπτική γωνία, γεγονός απόλυτα θεμιτό και όχι απλά αναμενόμενο από τον Sellars. Η Stratas δίνει τον καλύτερο εαυτό της και δίκαια θεωρείται από τις μεγαλύτερες ερμηνεύτριες της γενιάς της. Η ερμηνεία της είναι διαφορετική από αυτή της Lenya, διαθέτει όμως άλλη γοητεία.

Ειδήσεις Σήμερα: