Ταινία με κουτσομπολίστικη διάθεση, πιστή στη μόδα που θέλει τη μετά θάνατον «αποκαθήλωση» μιας διασημότητας με βάση διάφορες βιογραφίες που φέρνουν στο φως ελαττώματα, ιδιοτροπίες ή άγνωστες στο κοινό πτυχές της προσωπικής τους ζωής. Μετά λοιπόν τον Νταλί, την Κρόφορντ, την Κάλλας, τον Τσαϊκόφσκι και πολλούς άλλους, ιδού, ένας Πικάσο μισάνθρωπος, μισογύνης, εγωιστής, αυταρχικός, ανάλγητος, ένα «τέρας» που ζει για να πληγώνει, να μειώνει τους άλλους και να κάνει τις γυναίκες να μαλλιοτραβιούνται για χάρη του. Τι ήταν αυτό που τον ενέπνεε; Από πού αντλούσε δύναμη για τους πίνακες και τις εικαστικές του συνθέσεις; Σιωπή. Η Ζιλό πάντως απέσυρε το ενδιαφέρον της από την ταινία, προσπάθησε με αγωγές να σταματήσει την παραγωγή, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να μην παρουσιάζεται κανένας αυθεντικός πίνακας του συντρόφου της. Η κόπια που είδαμε είχε φωτεινή και διαυγή εικόνα (4:3), ως προς τον ήχο όμως η εγγραφή ήταν ελαττωματική (ακουγόταν πότε το στερεοφωνικό και πότε το μονοφωνικό ίχνος) γι’ αυτό και η αξιολόγηση πιθανόν να την αδικεί.

Ειδήσεις Σήμερα: