Roadhouse Rules – Κριτική
Διαρκώς ενεργός από τα τέλη των ’60s, ο βετεράνος μπλούζμαν από τη Λουιζιάνα προτείνει και σε αυτήν τη δουλειά μια συνάντηση της μουσικής της υπαίθρου με τα στιλ των πόλεων. Επεκτείνει τις παραδοσιακές φόρμες, προσθέτοντας pop, rock και funk στοιχεία, που διατηρούν το ενδιαφέρον τεταμένο και εξασφαλίζουν άνεση κινήσεων σε ένα ευρύ blues και rhythm & blues πεδίο. Αλλού ένας σκληρότερος Robert Cray, αλλού ένας ηπιότερος Otis Grand, παντού ένας καλός Lonnie Brooks.
- Agartha: Όταν οι φαντασιώσεις του Χίμλερ γίνονται memes και «αγγίζουν» τον Λευκό Οίκο
- Τεχνητή Νοημοσύνη: Το χάσμα μεταξύ ουραγών και πρωτοπόρων στην Ευρώπη και που ανήκει η Ελλάδα
- Ιταλία: Το παραδεισένιο νησί χωρίς δρόμους, χωρίς σήμα τηλεφώνου και σχεδόν χωρίς τουρίστες
- Ωράριο εργασίας: Σε εφαρμογή από 16/2 ο νέος εργασιακός νόμος με το 13ωρο – Τι πρέπει να γνωρίζετε
- Ο μύθος της ισότητας: πώς η Γαλλία επιστρέφει σε μια κοινωνία κληρονόμων
- Αγρότες: Αποχώρησαν από το μπλόκο του Προμαχώνα και ετοιμάζονται για την πανελλαδική σύσκεψη




