Ο γεννημένος στη Λυών κλαρινετίστας και σαξοφωνίστας Louis Sclavis δεν μας έχει συνηθίσει σε στιλιστικά όρια. Μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει, με όμοια ευστοχία, από αφιερώματα στον Duke Ellington και τον Eric Dolphy, μέχρι διαλογισμούς πάνω σε πραγματικό ή “φανταστικό” φολκλόρ, αλλά και free jazz περιπλανήσεις. Από τη σύνθεση και την ενορχήστρωση μέχρι τον αυτοσχεδιασμό, ο Sclavis είναι φανερό ότι ενδιαφέρεται για ευρύτερα, “concept” σχέδια, παρά για περίτεχνες μινιατούρες και έξυπνα σόλο (χωρίς αυτό να σημαίνει πως τέτοιες ποιότητες απουσιάζουν από το έργο του). Επιβεβαίωση, αυτό του το πόνημα, μια σύγχρονη επανερμηνεία του έργου τού αναγνωρισμένου Γάλλου συνθέτη και μουσικού φιλόσοφου Jean-Philippe Rameau (1683-1764). Φαντασιακή αναδημιουργία μάλλον, παρά φιλολογική “μετάφραση” σε μοντέρνο ιδίωμα, η επεισοδιακή προσέγγιση του Sclavis και του σεξτέτου του οποίου ηγείται δίνει και κερδίζει τη μάχη στο μέσο ενός πεδίου έντασης, υπερβολής, ερμηνευτικής ταραχής και ηχητικής ωμότητας.

Ειδήσεις Σήμερα: