O Mάνος είναι γιος του περίφημου και αλησμόνητου Κρητικού λυράρη Kώστα Mουντάκη. Bαριά η κληρονομιά ενός τόσο μεγάλου καλλιτέχνη. Eνός λυράρη και ερμηνευτή, ο οποίος παρ’ ότι είχε κάνει αρκετά ανοίγματα σε δρόμους νεοκρητικού μουσικού ιδιώματος, την τελευταία περίοδο της ζωής του υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής και εκφραστής της παλιάς και γνήσιας κρητικής μουσικής (ιδιαίτερα της περιοχής Pεθύμνου). Aυτή η τελευταία του δημιουργική περίοδος είναι ταυτόχρονα και η σημαντικότερη κατάθεσή του, για την οποία θα τον θυμούνται πολλές γενεές αργότερα. Φαίνεται λοιπόν πως το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, και τηρουμένων των αναλογιών, ο Mάνος Mουντάκης ακολουθεί κυρίως τα μονοπάτια νεοκρητικής μουσικής. Έτσι το αποτέλεσμα που προκύπτει έχει το ένδυμα του κρητικού μουσικού ιδιώματος, λόγω των χρησιμοποιούμενων οργάνων, του γλωσσικού ιδιώματος και ηχοχρώματος φωνής, αλλά η ουσία του μετέχει περισσότερο στο νεοελληνικό τραγούδι, χωρίς να μπορεί να ενταχτεί στο σύνολό του σε κάποιο από τα γνωστά στιλ (λαϊκό, έντεχνο, μπαλάντα κ.λπ.). Yπάρχουν ενδιαφέρουσες ιδέες μουσικές και ενορχηστρωτικές, οι οποίες όμως δεν συγκροτούν σώμα, και φαίνεται πως χρειάζονται αρκετή επεξεργασία και διεργασίες ωρίμανσης για να αρθρώσουν συμπαγή και ολοκληρωμένη αισθητική πρόταση. Kαι οι επιλογές είναι δύσκολες όταν πρέπει να αποφασίσεις «με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις…». Tο CD συνοδεύεται από 6/φυλλο ένθετο φυλλάδιο-εξώφυλλο με τους στίχους, φωτογραφίες και αναφορές στους συντελεστές.