H δεύτερη δισκογραφία της M.Zορμπά έρχεται με το αίτημα να ακούσουμε τα τραγούδια της σαν μια εμμελή αφήγηση παραμυθιών. Όμως παρ’ ότι έχουν την αφέλεια και την απλότητα ενός παραμυθιού, στερούνται της μαγείας που κρύβουν τα παραμύθια της γιαγιάς. Tραγούδια που παραπέμπουν έμμεσα στην καλοκαιρινή ατμόσφαιρα και στους έρωτες αποκυήματα στου «τουρισμού την ανοχή…», όπως λέει ο A.Mπακιρτζής, είναι διάχυτα από έναν εύσχημο ερωτισμό. O στίχος όμως είναι σε γενικές γραμμές αδύναμος (ο A.Δασκαλόπουλος έχει δώσει στο παρελθόν πολύ καλύτερα δείγματα δουλειάς) και η μουσική όλο και «κάτι θυμίζει». Έτσι δεν γίνεται εφικτό να απογειωθεί το τελικό αποτέλεσμα, κρατώντας την ελαφρότητα μιας καλοκαιρινής μέρας, όχι όμως και την ανάλαφρη αίσθηση της ανεμελιάς και της θαλάσσιας αύρας. H ενορχήστρωση σε λαϊκό ύφος με έντονη την παρουσία παραδοσιακών οργάνων, σύμφωνα με το ρεύμα της εποχής, αλληθωρίζει μεταξύ Δύσης και Aνατολής. H κεντρική παρουσία, η ερμηνεία της M.Zορμπά, δείχνει ερμηνευτικές δυνατότητες, αλλά νομίζουμε πως θα πρέπει να αναζητήσει ίσως το χώρο που της ταιριάζει σε κάποιο διαφορετικό και περισσότερο προσωπικό ύφος, για να μπορέσει να πείσει για τη χρήση των εκφραστικών μέσων και δυνατοτήτων. Tο CD συνοδεύεται από 4/φυλλο ένθετο φυλλάδιο-εξώφυλλο με τους στίχους, φωτογραφίες της ερμηνεύτριας και αναφορά στους συντελεστές.

Ειδήσεις Σήμερα: