Oσο υπάρχουν 16άρηδες, βαριεστημένοι, αδιάλλακτοι, με τη ρετσινιά της κοινωνικής απόρριψης, με την ορμονική τσαντίλα να κυλάει στο αίμα τους, ντοπαρισμένοι με αδρεναλίνη αλλά και με κείνον τον μεταδοτικό πεσιμισμό που σου κολλάει η εφηβεία, θα υπάρχει πάντα κοινό φανατικό για rock γκρουπ όπως οι Cult, οι Sisters of Mercy, οι Mission. Αν σε αυτά τα ονόματα αναγνωρίζετε κάποια από τα αγαπημένα σας, τότε σας συστήνουμε με έμφαση και τους Marion. Το πενταμελές σύνολο από το Λονδίνο σχηματίστηκε το 1993 και παρουσιάζει εδώ το ντεμπούτο άλμπουμ του, με ανταγωνιστικές διπλές ηλεκτρικές κιθάρες, ζόρικη (αλλά ουσιαστική, κατευθυντήρια) παρουσία του μπάσου, σφιχτοδεμένα ντραμς, επιτηδευμένα (αν και σπανίως ενοχλητικά) φωνητικά. Παρά το νεαρό της ηλικίας, υπάρχουν εδώ καλοχωνεμένες επιρροές από την εναλλακτική και hard-rock σκηνή της δεκαετίας toy ’80. Tην παραγωγή χαρακτηρίζει η τελειοθηρία του Stephen Street («παραγωγός της χρονιάς» για το βρετανικό μουσικό περιοδικό «Q»), πετυχαίνοντας μια ευεργετική απάλυνση και διαύγεια στον ήχο, η οποία μάλιστα δεν αντιμάχεται το «σκληρό» καλλιτεχνικό προφίλ των τραγουδιών.