Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, πέντε φίλοι από το Μπρίστολ, ενθουσιασμένοι με την προοπτική που έφερε το punk, ότι δηλαδή τα πάντα στη μουσική ήταν πλέον εφικτά, αποφάσισαν να δοκιμάσουν με τη δική τους μπάντα. Μια μπάντα όμως τόσο διαφορετική από την ελάχιστη punk απαίτηση των τριών ακόρντων και της παραμορφωτικής κιθαριστικής έπαρσης! «Η» διαφορετική μπάντα, με ήχο περιπετειώδη κι εκρηκτικό και αποδέσμευση ενέργειας οργιαστική (όπως δηλαδή και των πανκς), που όμως εισηγήθηκε ένα επαναστατικό dub-jazz στιλ που ποτέ πριν δεν είχε χρησιμοποιηθεί στη rock μουσική: με σκληρά funk μπιτ, πρωτόγονης αυθεντικότητας χρήση του σαξόφωνου και του πιάνου, αβανγκάρντ κλασικισμό, πολιτικοποιημένους στίχους από τον Mark Stewart και καινοφανείς ενορχηστρωτικές / ερμηνευτικές δομές. Μεγάλο μέρος του ντεμπούτο του «Υ» (που επανακυκλοφορεί για πρώτη φορά σε CD) διαμορφώθηκε αυτοσχεδιαστικά μέσα στο στούντιο, κάτω από την επίβλεψη του κορυφαίου reggae παραγωγού Dennis Bovell, που αξίζει να σημειώσουμε ότι διαμόρφωσε το τελικό master tape κόβοντας και κολλώντας κατευθείαν την αρχική μαγνητική ταινία δύο ιντσών, με μια τεχνική cut-up και paste που όχι μόνο ταίριαζε απόλυτα στην καλλιτεχνική αντίληψη των μουσικών, αλλά και μεγιστοποίησε τη δημιουργική δουλειά που συνέβαινε «εν τω γεννάσθαι» στο στούντιο. Μετράει κανείς τα χρόνια που πέρασαν από το 1979, αναλογίζεται πόσοι (και πόσο σπουδαίοι) έχτισαν τις καριέρες τους πάνω σε στοιχεία αντλημένα από τον ήχο των Pop Group (Rip Rig and Panic, Maximum Joy, Birthday Party, Pigbag, Μassive Attack, Bjork, η κολεκτίβα της On-U Sound) και ξαναβάζει στο CD-player το «Υ» για ν’ αντιληφθεί, μουδιασμένος, πόσο τέλεια αλλιώτικο απ’ οτιδήποτε εξακολουθεί ν’ ακούγεται σήμερα.

Ειδήσεις Σήμερα: