Ηλεκτρονικά τοπία, πότε γκρίζα και πότε εκτυφλωτικά, συνθετητές, μπιτ, φωνητικά – καταρράκτες κι ονειρομηχανές, σωσίβιο σάουντρακ για τον ωκεανό της μεγαλούπολης.Ατμόσφαιρα παχύρρευστη, που ως κι οι ήχοι δυσκολεύονται να τη διασχίσουν και διαχέονται. Χωρίς να χάνουν την ευκρίνειά τους, ξαναγίνονται εύπλαστη πρώτη ύλη.Ξεχωριστό μανιφέστο για αλήθειες που κρύβουμε ακόμα κι απ’ τον ίδιο μας τον εαυτό, όπως “είσαι ελεύθερος, μα έχεις μόνο μια επιλογή”.