Drama Of Exile – Κριτική
Μεταπηδώντας από τις ιλουστρασιόν σελίδες των γαλλικών περιοδικών μόδας στις θολές νεοϋορκέζικες νύχτες του Andy Warhol και των Velvet Underground, η Γερμανίδα Christa Paffgen (Nico) έγινε σε χρόνο ανύποπτο μια rock ‘n’ roll μούσα, εύθραυστη και περήφανη για τις πληγές της, που διύλιζε την αυτοκαταστροφική της φύση μέσα από καλλιτεχνικά φίλτρα γοτθικά, συχνά αλλόκοτα κι […]
Μεταπηδώντας από τις ιλουστρασιόν σελίδες των γαλλικών περιοδικών μόδας στις θολές νεοϋορκέζικες νύχτες του Andy Warhol και των Velvet Underground, η Γερμανίδα Christa Paffgen (Nico) έγινε σε χρόνο ανύποπτο μια rock ‘n’ roll μούσα, εύθραυστη και περήφανη για τις πληγές της, που διύλιζε την αυτοκαταστροφική της φύση μέσα από καλλιτεχνικά φίλτρα γοτθικά, συχνά αλλόκοτα κι εξώκοσμα. Πέρα από την άξια μελέτης περσόνα και ερμηνεία της, η Nico ποτέ δεν υπήρξε σπουδαία τραγουδοποιός, γεγονός στο οποίο θα χρεώσουμε και την εμπορική αποτυχία της σόλο δουλειάς της. Το “Drama Of Exile”, ηχογραφημένο το 1981 στην ετικέτα της Aura, ήταν το πέμπτο προσωπικό της άλμπουμ, το πιο πλούσιο ηχητικά και καλοδουλεμένο στο στούντιο, με οκτώ δικές της συνθέσεις και δύο στοιχειωμένες διασκευές των “Heroes” (David Bowie) και “I’m Waiting For My Man” (Lou Reed). Επανακυκλοφορεί σε CD, στην αυθεντική του μορφή. Η Nico πέθανε τραγικά όπως έζησε, από εγκεφαλική αιμορραγία κατά τη διάρκεια ποδηλασίας σε θέρετρο της Ισπανίας, το καλοκαίρι του 1988.
- Τα ονόματα που ακούγονται για την τεχνική ηγεσία της Τσέλσι
- Αγία Βαρβάρα: Σοβαρή συμπλοκή ανάμεσα σε δύο 19χρονες – Την έσπρωξε σε τζαμαρία
- Δίκη για τον θάνατο του Σήφη Βαλυράκη: «Δύο τραύματα θα ήταν θανατηφόρα ακόμα κι αν δεν έπεφτε στο νερό»
- ΒΗΜΑ της Κυριακής: Κυκλοφορεί στις 26 Απριλίου με συναρπαστικές προσφορές
- Για την Μπιενάλε της Βενετίας, τέχνη και εγκλήματα πολέμου δεν πάνε μαζί
- Τρομερή ατάκα του Αρμπελόα: «Δεν με νοιάζει αν ο Εμπαπέ κάνει like στον Μουρίνιο ή στην Τζούλια Ρόμπερτς»
