Drama Of Exile – Κριτική
Μεταπηδώντας από τις ιλουστρασιόν σελίδες των γαλλικών περιοδικών μόδας στις θολές νεοϋορκέζικες νύχτες του Andy Warhol και των Velvet Underground, η Γερμανίδα Christa Paffgen (Nico) έγινε σε χρόνο ανύποπτο μια rock ‘n’ roll μούσα, εύθραυστη και περήφανη για τις πληγές της, που διύλιζε την αυτοκαταστροφική της φύση μέσα από καλλιτεχνικά φίλτρα γοτθικά, συχνά αλλόκοτα κι εξώκοσμα. Πέρα από την άξια μελέτης περσόνα και ερμηνεία της, η Nico ποτέ δεν υπήρξε σπουδαία τραγουδοποιός, γεγονός στο οποίο θα χρεώσουμε και την εμπορική αποτυχία της σόλο δουλειάς της. Το «Drama Of Exile», ηχογραφημένο το 1981 στην ετικέτα της Aura, ήταν το πέμπτο προσωπικό της άλμπουμ, το πιο πλούσιο ηχητικά και καλοδουλεμένο στο στούντιο, με οκτώ δικές της συνθέσεις και δύο στοιχειωμένες διασκευές των «Heroes» (David Bowie) και «I’m Waiting For My Man» (Lou Reed). Επανακυκλοφορεί σε CD, στην αυθεντική του μορφή. Η Nico πέθανε τραγικά όπως έζησε, από εγκεφαλική αιμορραγία κατά τη διάρκεια ποδηλασίας σε θέρετρο της Ισπανίας, το καλοκαίρι του 1988.
- Λίβανος: 2 νεκροί σε νέα ισραηλινά πλήγματα στον νότο
- Μινεάπολη: Ο Τραμπ αποδίδει στους Δημοκρατικούς τις ευθύνες για τις δολοφονίες πολιτών από αστυνομικούς
- Ο χρυσός σπάει το φράγμα των 5.000 δολαρίων για πρώτη φορά στην ιστορία
- Γαλλία: Υπό κράτηση ο ινδός πλοίαρχος του Grinch που φέρεται να ανήκει στον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας
- Ιράν: Οι συλληφθέντες στις διαδηλώσεις θα δικαστούν το «συντομότερο δυνατόν»
- Η χρονιά των Hectocorns της τεχνητής νοημοσύνης: 100 δισ. μπαίνουν στο ταμπλό