1996 – Κριτική

O Ryuichi Sakamoto γεννήθηκε στην Ιαπωνία το 1952. Σπούδασε μουσική στο Τόκιο κι ως το 1977 ήταν ήδη επαγγελματίας μουσικός, συνθέτης, ενορχηστρωτής και αργότερα παραγωγός. Το 1978 ίδρυσε τους Yellow Magic Orchestra, που μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια κυκλοφόρησαν 11 άλμπουμ κι αναγνωρίστηκαν, δίπλα στους Γερμανούς Kraftwerk, σαν βασιλείς της τεχνο-pop, ασκώντας σημαντική επιρροή σε πολλά μεταγενέστερα στιλ (rave, techno, ambient). Η προσωπική του καριέρα, που χαρακτηρίστηκε από διεύρυνση των οριζόντων του στην κατεύθυνση της έθνικ και σύγχρονης έντεχνης μουσικής, άρχισε τo 1983 με το σάουντράκ του “Merry Christmas Mr. Lawrence” του Nagisa Oshima. Ακολούθησε μια σειρά από εξαίρετα προσωπικά άλμπουμ και σάουντρακ, όπως οι πολυβραβευμένες δουλειές του για τα φιλμ “The Last Emperor” (1987), “Τhe Sheltering Sky” (1990) και “Little Buddah” (1993) του Bernardo Bertolucci και τα “High Heels” (1992) του Pedro Almodovar. To σόου που έδωσε το 1995 στο Budokan μεταδόθηκε μέσω Internet, και υπολογίζεται ότι είχαν πρόσβαση σ’ αυτό συνολικά 400.000 άτομα! Το “1996” αποτελεί μια έκπληξη όπου ο χαρισματικός απωανατολίτης, συνοδευόμενος από τον βιολονίστα Everton Nelson και τον τσελίστα Jacques Morelenbaum, κάνει μια αναδρομή στη σόλο καριέρα του, με το τρίο να ερμηνεύει κάποιες από τις σημαντικότερες στιγμές της γεννώντας μελωδικές αισθήσεις, πότε μελαγχολικές και νοσταλγικές, πότε μινιμαλιστικές κι άλλοτε παιχνιδιάρες και χιουμοριστικές, με ιδιαίτερο βάρος σε γαλλικά στιλ (ρομαντισμός, ιμπρεσιονισμός, σάουντρακ των ’60s).