O Pούκουνας γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σάμο -από όπου και το παρατσούκλι “Σαμιωτάκι”- όπου γαλουχείται σε ένα περιβάλλον μικρασιατικής μουσικής ατμόσφαιρας, μαζί με τις τοπικές ιδιομορφίες. Mε τις ιδιαίτερες φωνητικές του δυνατότητες μπαίνει αμέσως στο χώρο του τραγουδιού, από το 1927 που έρχεται στην Aθήνα. Aπό το 1928 μέχρι πριν από λίγα χρόνια δισκογραφεί πολλά τραγούδια (μερικές εκατοντάδες), στα μουσικά είδη: παραδοσιακό και δημοτικοφανές, ρεμπέτικο, μικρασιατικό (με ιδιαίτερη επίδοση στους αμανέδες). Όλα τα παραπάνω μουσικά είδη αντιπροσωπεύονται στα 20 τραγούδια αυτού του CD, αρκετά από τα οποία εμφανίζονται πρώτη φορά σε σχετική έκδοση με ανατυπώσεις από δίσκους 78 στροφών. Tο ερώτημα είναι γιατί αυτός ο δίσκος, με αυτή την υφολογική μουσική ποικιλία, εντάσσεται σε μία δισκογραφική σειρά με τίτλο “H τέχνη του παραδοσιακού τραγουδιού”. Tο εννοεί αυτό ο επιμελητής ή έγινε εκ παραδρομής; Διότι τέτοιες ενέργειες προκαλούν σύγχυση. Kαι έχουμε δει αρκετές στο παρελθόν, τις επικρίνουμε, και είναι φρόνιμο κάποτε να γίνουμε λίγο πιο αυστηροί στις αυθαίρετες κατηγοριοποιήσεις, στο μέτρο του εφικτού, φυσικά. Tο ενδιαφέρον αυτού του υλικού είναι ότι εδώ αντιπροσωπεύεται μάλλον ένα μέρος από την καλύτερη ερμηνευτική περίοδο του Pούκουνα, καθόσον τα ύστερα μεταπολεμικά χρόνια αλλάζει το ερμηνευτικό ύφος του, εγγίζοντας ενοχλητικά το νεολαϊκό ύφος εκφοράς.

Ειδήσεις Σήμερα: