ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ

Ούτε ουραγός ούτε μιμητής

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Ο αγωνιστής

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Άκρα ευαισθησία

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Μια εποχή γεμάτη αίματα και προδομένες προσδοκίες

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

«Είμαι και χωρίς το Νομπέλ ένας μεγάλος άνθρωπος των γραμμάτων»

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Όλα στην τέχνη είναι πεποιημένα, φτιαχτά

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Για να βρούμε τον αληθινό Πεντζίκη, θα πρέπει να κυττάξουμε προσεκτικά και τα γραψίματά του και τους πίνακές του και τις κουβέντες του και τους φίλους του

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Το ελληνικό φως, ο ελληνικός ο αέρας

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

«Πιστεύω ότι είμαι εις θέσιν να βλέπω διαφόρους αποχρώσεις»

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Μια ιδιάζουσα αντιστροφή του οιδιπόδειου συμπλέγματος

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Το παγούρι και το σακίδιο της τέχνης

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Η σύγκρουση ανάμεσα στην επαναστατική διαλεκτική και την ειρηνική ιδιοσυγκρασία

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Η ανάπτυξη του ελέγχου είναι ανάπτυξη των δικαιωμάτων, άρα ανάπτυξη του ίδιου του ανθρώπου

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Η ομορφιά ως αλήθεια, η ασκήμια ως ψέμα

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Αν ο χώρος δεν είναι φορτισμένος από πρόσωπα, μνήμες και φαντάσματα, δεν μπορώ να γράψω

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Το ένα πρόσωπο ακουμπάει στη νύχτα του άλλου προσώπου

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Και σμίξανε τους άλλους εαυτούς τους...

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Κάτι καλό θα βγει στο τέλος

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Από τη ζωή στο έργο

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Η ζεστή ανάσα του δρώντος και πάσχοντος ανθρώπου

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Απόψε πρόβαλε γυμνή, σαν τέρας, η Σελήνη

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Η αυταπάτη της συντροφικότητας

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Το ψωμί της εξορίας με τρέφει

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Η σημαντική συμβολή του στην επιτάχυνση της ανανέωσης και του εκσυγχρονισμού της ελληνικής λογοτεχνίας

Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Ένας από τους πρωτοπόρους της νέας μας πεζογραφίας

Βαγγέλης Στεργιόπουλος