σκοτεινή ύλη

Ο νέος χάρτης βρίσκεται σε συμφωνία με το στάνταρτ μοντέλο της Κοσμολογίας, σύμφωνα με το οποίο η σκοτεινή ύλη ηταν αυτό που επέτρεψε τον σχηματισμό γαλαξιών και πλανητών.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Tο Νέφος-9 είναι το αρχέγονο έμβρυο ενός γαλαξία που απέτυχε να μεγαλώσει, αναφέρει διεθνής ερευνητική ομάδα.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Η σκοτεινή ύλη πιστεύεται ότι αντιστοιχεί το 27% του Σύμπαντος, μέχρι σήμερα όμως παραμένει άφαντη.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Το 85% της μάζας του Σύμπαντος πιστεύεται ότι αντιστοιχεί στη σκοτεινή ύλη, την οποία οι φυσικοί πασχίζουν να ανιχνεύσουν εδώ και δεκαετίες. Το μεγαλύτερο πείραμα μέχρι σήμερα δεν κατέγραψε τίποτα.

Βαγγέλης Πρατικάκης

H κάμερα των τριών τόνων θα εγκατασταθεί σε τηλεσκόπιο που θα ερευνήσει τα μυστήρια της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας.

Το Υπόγειο Εργαστήριο του Τζινπίνγκ (CJPL) χτίστηκε κάτω από 2,5 χιλιόμετρα βράχου και έχει όγκο 330.000 κυβικών μέτρων.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Η ευρωπαϊκή αποστολή των 1,4 δισ. ευρώ ίσως ρίξει φως στα μυστήρια της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι τα αντικείμενα μεγάλης μάζας παραμορφώνουν το φως όπως προβλέπει η θεωρία της Γενικής Σχετικότητας».

Μια... περίεργη ανακάλυψη για τον χώρο της αστρονομίας φαίνεται ότι έκαναν οι επιστήμονες.

O νέος «χάρτης» συνιστά «ένα πραγματικό πρόβλημα για τη φυσική»

Οι φυσικοί του υπόγειου ανιχνευτή XENON1T στην Ιταλία ανακοίνωσαν ότι το πείραμά τους έχει «πιάσει» ένα ανεξήγητο σήμα, που μπορεί να αποτελεί την πρώτη ένδειξη της ύπαρξης του αξιόνιου, του έως τώρα υποθετικού σωματιδίου της σκοτεινής ύλης

Την νέα ψηφιακή πλανηταριακή παράσταση με τίτλο: «Αναζητώντας την Σκοτεινή Ύλη» παρουσιάζει στο κοινό το Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο την Δευτέρα 19 Μαρτίου.

Εντοπίστηκε μακρινός γαλαξίας που διαθέτει ίδια μάζα με τον δικό μας αλλά διαθέτει 99% λιγότερα άστρα από αυτόν και πιθανολογείται ότι αποτελείται εξ ολοκλήρου από την μυστηριώδη σκοτεινή ύλη.

Αν η σκοτεινή ύλη του σύμπαντος ήταν μια φορά μυστηριώδης, τώρα έγινε ακόμη περισσότερο, καθώς μια νέα μεγάλη έρευνα σε 72 συγκρούσεις μεγάλων σμηνών γαλαξιών κατέληξε στη σκοτεινή διαπίστωση ότι αυτή η αινιγματική μορφή της ύλης προτιμά να μένει στην μοναξιά της. Όχι μόνο δεν αλληλεπιδρά ιδιαίτερα με την κανονική ορατή ύλη, αλλά ούτε και με άλλη σκοτεινή ύλη. Είναι τόσο «αντικοινωνική», που δεν μιλάει καν με τον εαυτό της.

Ένα «ανεξήγητο σήμα» που καταγράφηκε από διαστημικό παρατηρητήριο ακτίνων Χ δεν αποκλείεται να αντιστοιχεί στην πρώτη άμεση ένδειξη της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης -ενός υλικού άγνωστης σύστασης που γεμίζει το Σύμπαν χωρίς να το βλέπουμε.

Έπειτα από τη συναρμολόγησή του στην επιφάνεια και τη μεταφορά του σε ένα εγκαταλειμμένο χρυσωρυχείο στη Νότια Ντακότα, ο πιο ευαίσθητος ανιχνευτής σκοτεινής ύλης ετοιμάζεται να αναζητήσει τα υποθετικά σωματίδια από τα οποία ίσως αποτελείται η χαμένη ύλη του Σύμπαντος.

Ένα μακρόστενο κομμάτι του αρχέγονου «σκελετού» πάνω στον οποίο διατάσσονται οι γαλαξίες ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ανάμεσα σε δύο μακρινά γαλαξιακά υπερσμήνη. Πρόκειται για ένα νήμα σκοτεινής ύλης, του μυστηριώδους υλικού που κατακλύζει το Σύμπαν αλλά είναι αδύνατο να παρατηρηθεί άμεσα.

Ο JVAS B1938+666, ένας γαλαξίας-νάνος σε απόσταση 10 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, πρέπει να αποτελείται αποκλειστικά από σκοτεινή ύλη, το μυστηριώδες, αόρατο υλικό που γεμίζει το Σύμπαν. Ο σκοτεινός γαλαξίας εντοπίστηκε από την παραμόρφωση που προκαλεί το βαρυτικό του πεδίο στα είδωλα άλλων σωμάτων.

Ο μεγαλύτερος μέχρι σήμερα χάρτης της σκοτεινής ύλης, του μυστηριώδους, αόρατου υλικού που αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο μέρος της ύλης του Σύμπαντος, δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τηλεσκοπίου που σάρωσε δέκα εκατομμύρια γαλαξίες.

Οι κοσμολόγοι γνωρίζουν πλέον ότι η ύλη που βλέπουμε στο Σύμπαν δεν είναι παρά το ένα πέμπτο της συνολικής ύλης -το υπόλοιπο αντιστοιχεί στη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη, της οποίας η σύσταση παραμένει άγνωστη ως σήμερα. Ωστόσο οι επιδράσεις του μυστηριώδους αυτού υλικού είναι εμφανείς στις τελευταίες εικόνες από το Hubble: το διαστημικό τηλεσκόπιο εξέτασε το πώς το βαρυτικό πεδίο της σκοτεινής ύλης παραμορφώνει τα είδωλα μακρινών γαλαξιών.