The Good Life

Το Ζωνοδέλφινο είναι το είδος του δελφινιού που απαντάται συχνότερα στις ελληνικές θάλασσες. Επειδή όμως προτιμά τα μεγάλα βάθη, δεν εμφανίζεται κοντά στις ακτές, εκτός αν το βάθος μεγαλώνει απότομα κοντά σε αυτές, όπως στον Κορινθιακό κόλπο. Σχηματίζει συνήθως κοπάδια 15 έως 60 ατόμων. Το Κοινό δελφίνι τις τελευταίες δεκαετίες έχει αρχίσει να γίνεται σπάνιο […]

Από τις πρώτες θαλασσινές εικόνες που έρχονται στο νου μας είναι ο γλάρος, το πιο αντιπροσωπευτικό πουλί της θάλασσας και των ακτών. Στο Αιγαίο φωλιάζουν όλο το χρόνο δύο είδη γλάρων, ο ασημόγλαρος και ο αιγαιόγλαρος. Ο ασημόγλαρος είναι ο κοινός γλάρος, αυτός που οι περισσότεροι θα έχετε δει να ακολουθεί το πλοίο στο οποίο […]

Ο αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) συγκρινόμενος με τον κοινό γλάρο, τον ασημόγλαρο (Larus cachinnans), παρουσιάζει τα παρακάτω χαρακτηριστικά: Ράμφος Πόδια Πέταγμα Σώμα Αιγαιόγλαρος Βαθύ κόκκινο με κίτρινη άκρη Κίτρινα Ανάλαφρο Λευκό, με στενές γκρίζες φτερούγες Ασημόγλαρος Κίτρινο Σκουροπράσινα Συγκριτικά πιο βαρύ Το φώλιασμα Οι αιγαιόγλαροι, όπως και τα περισσότερα θαλασσοπούλια, συγκεντρώνονται σε αποικίες, κυρίως γιατί: Τα […]

Ο αιγαιόγλαρος απαντάται αποκλειστικά στη Μεσόγειο. Αναπαραγόμενοι πληθυσμοί έχουν καταγραφεί στην Αλγερία, στην Κύπρο, στη Γαλλία, στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στο Μαρόκο, στην Ισπανία, στην Τυνησία και στην Τουρκία. Στην Ελλάδα είναι το πιο σπάνιο θαλασσοπούλι. Φωλιάζει στο Αιγαίο, συνήθως σε απομονωμένες και ασφαλείς μικρές νησίδες που έχουν μικρή κλίση και αραιή βλάστηση. Σχηματίζει αποικίες […]

Το αρσενικό και το θηλυκό συναντώνται μόνο κατά την περίοδο του ζευγαρώματος, από τα τέλη Μαΐου έως τα τέλη Ιουλίου. Το αρσενικό μπορεί να διανύσει μεγάλες αποστάσεις, ακόμα και δεκάδες χιλιόμετρα, αναζητώντας θηλυκό. Σεξουαλικά ώριμα είναι τα άτομα με ηλικία μεγαλύτερη των τεσσάρων ετών, αλλά το θηλυκό δεν γεννά κάθε χρόνο, καθώς μεσολαβούν δύο με […]

Δεκάδες μύθοι μιλούν για τις ιδιαίτερες σχέσεις τους με θεούς και ανθρώπους. Σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς ήταν ζώα ιερά. Στην αρχαία Ελλάδα δελφίνια συνόδευαν τους θεούς Ποσειδώνα και Απόλλωνα. Οι αρχαίοι Έλληνες τα σέβονταν και τα λάτρευαν, καθώς μέσα από αυτά διδάσκονταν το σεβασμό στη ζωή και τον φυσικό κόσμο. Στο δελφίνι έχει δοθεί η […]

Τα δελφίνια (όπως και οι φάλαινες) ανήκουν στα κήτη ή κητώδη.Τα κήτη είναι σαρκοφάγα και χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα μπαλενοφόρα κήτη ή μυστακοκήτη, που έχουν μπαλένες αντί για δόντια, και τα οδοντοφόρα ή οδοντοκήτη. Τα δελφίνια είναι οδοντοκήτη και τρέφονται με διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς και κυρίως με ψάρια, τα οποία καταπίνουν ολόκληρα, χωρίς να […]

Στις ελληνικές θάλασσες ο συνολικός αριθμός ειδών που απαντώνται είναι εννέα. Από αυτά τα πιο συνηθισμένα είναι τέσσερα: το Κοινό δελφίνι, το Ζωνοδέλφινο, το Ρινοδέλφινο και το Σταχτοδέλφινο. Πολύ πιο σπάνια συναντώνται το Μαυροδέλφινο, η Ψευδοόρκα, η Όρκα (που είναι δελφίνι και όχι φάλαινα ούτε φυσικά δολοφόνος), το στενόρυγχο δελφίνι και η μικρή φώκαινα. Κοινό […]

Αρκετά συνηθισμένο είδος μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, ο γυπαετός ζούσε σε όλα σχεδόν τα βραχώδη βουνά, τόσο της κυρίως όσο και της νησιωτικής Ελλάδας. Παλαιότερα φώλιαζε στις Κυκλάδες, τη Λευκάδα, το Ναύπλιο, τον Ταΰγετο, το Χελμό και τη Ρόδο, όπου τον ονόμαζαν «Χαλιναρά», επειδή τα μουστάκια του θυμίζουν χαλινάρια. Σήμερα έχει εξαφανιστεί από […]

Ο γυπαετός είναι ορεσίβιο είδος και απαντάται σε περιοχές μεγάλου υψόμετρου (1.500-4.000μ.), ενώ το χειμώνα λόγω του χιονιού κατεβαίνει στα ημιορεινά (500-800μ.).Συνήθως χτίζει δύο και τρεις μεγάλες φωλιές, ενώ γεννά σε μία από αυτές ένα με δύο αβγά τους μήνες Δεκέμβριο και Ιανουάριο. Η εκκόλαψη των αβγών γίνεται και από τους δύο γονείς και διαρκεί […]

• Γυπαετός – Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία• Γυπαετός – Απειλούμενο Είδος• Απειλές για την επιβίωση των πουλιών• Ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για το γυπαετό• Μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους

Ιδρύθηκε το 1938 και έχει έκταση πυρήνα 3.513 εκτάρια. Βρίσκεται στα όρια των Νομών Φωκίδας και Βοιωτίας, ανάμεσα στην Αράχοβα, τους Δελφούς και τον Επτάλοφο. Παρουσιάζει έντονο γεωμορφολογικό ενδιαφέρον, λόγω της δομής του υπεδάφους και της ύπαρξης εντυπωσιακών σπηλαίων και βραχωδών κορυφών τόσο στο χώρο του όσο και στη γύρω περιοχή. Η δασική βλάστηση είναι […]

Ιδρύθηκε το 1961, με σκοπό τη διατήρηση της πλούσιας άγριας πανίδας και χλωρίδας, και έχει έκταση πυρήνα 3.816 εκτάρια. Βρίσκεται 40χλμ. βόρεια της Αθήνας και εκτείνεται από τον οικισμό των Θρακομακεδόνων έως την Αυλώνα και από το Κρυονέρι έως το οροπέδιο των Δερβινοχωρίων. Η μεγαλύτερη έκταση του δρυμού καλύπτεται από δάση κεφαλληνιακής ελάτης. Οι χαμηλότερες […]

Ιδρύθηκε το 1974 και έχει έκταση πυρήνα 4.900 εκτάρια και περιφερειακής ζώνης 14.750 εκτάρια. Βρίσκεται στη βορειοδυτική Μακεδονία, στις λίμνες Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα και στις γειτονικές πλευρές των βουνών Τρικλάρι και Βαρνούντα. Ο πυρήνας του εκτείνεται σε ολόκληρη τη Μικρή Πρέσπα και περιλαμβάνεται στους ελληνικούς υγρότοπους που προστατεύονται από τη Συνθήκη Ραμσάρ. Ο δρυμός […]

Ιδρύθηκε το 1962 και έχει έκταση πυρήνα 4.850 εκτάρια. Βρίσκεται στο Νομό Χανίων, ανάμεσα στον Ομαλό και την Αγία Ρούμελη και περιλαμβάνει το φημισμένο φαράγγι της Σαμαριάς. Η πρόσβαση στη βόρεια είσοδο του φαραγγιού, στη θέση Ξυλόσκαλο, γίνεται μέσω του οδικού δικτύου με λεωφορείο από τα Χανιά, από τις αρχές Μαΐου έως τα τέλη Σεπτεμβρίου, […]

Ιδρύθηκε το 1974 και έχει έκταση πυρήνα 750 εκταρία και έκταση περιφερειακής ζώνης 2.750 εκτάρια. Γειτνιάζει με τον αρχαιολογικό χώρο και απέχει μόλις 50χλμ. από την Αθήνα. Τα εκτεταμένα λείψανα αρχαίων μεταλλείων και εργαστηρίων των ιστορικών χρόνων, το βάραθρο «Χάος» που αποτελεί ένα φυσικό μνημείο και τα απολιθώματα βοτανικών ειδών που δεν υπάρχουν σήμερα στην […]

Η επικινδυνότητα των φιδιών εξαρτάται από την παρουσία ή όχι αδένων με δηλητήριο που καταλήγει στα δόντια τους μέσω σωλήνα ή αύλακα, αλλά και από τον τρόπο που είναι διατεταγμένα τα δόντια τους στη σιαγόνα τους. Έτσι, χωρίζονται σε: Αγλυφα: φίδια με δόντια, χωρίς δηλητήριο, ακίνδυνα. Οπισθόγλυφα: φίδια, που τα δόντια τους είναι στη βάση […]

Όπως και άλλα ζώα, έτσι και τα φίδια απειλούνται τόσο από την ανθρώπινη παρέμβαση στους χώρους διαβίωσής τους όσο και από το φόβο λόγω άγνοιας με αποτέλεσμα την εξόντωσή τους. Οι κυριότεροι κίνδυνοι είναι: •Καταστροφή των βιοτόπων τους: Αποτελεί το σημαντικότερο κίνδυνο για την ελληνική ερπετοπανίδα και οφείλεται στην ανθρώπινη παρέμβαση. Η εντατική καλλιέργεια, τα […]

Πρέπει να προχωρεί κανείς χωρίς σύγχυση στη μελέτη κάθε εν ζωή όντος, διότι μέσα σε όλα εδρεύουν η φύση και η ομορφιά Ηράκλειτος. Ο λύκος είναι ένα από το πιο παρεξηγημένα άγρια ζώα. Σύμβολο δύναμης εξυπνάδας αλλά και φόβου, κυνηγήθηκε επίμονα από τον άνθρωπο. Υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη μετά […]

Το όνομά του εικάζεται πως προέρχεται από τη λέξη λύκη που σημαίνει φως. Ο λύκος ήταν το σύμβολο του θεού του φωτός Απόλλωνα, ο οποίος συχνά αναφέρεται ως Λύκειος. Στα νομίσματα του Άργους, προστατευόμενης από τον Απόλλωνα πόλης, μέχρι την 5ο αιώνα, υπήρχε απεικόνιση του λύκου. Στο μαντείο των Δελφών, το πιο φημισμένο ιερό του […]