Ψυχαγωγία

Σε χρόνο μηδέν, ετοιμάστηκε από τους χρυσοχέρηδες dj της Ninja Tune ένα mini-CD με πέντε drum ‘n’ bass και hip-hop remix των «Grief» και «Anger» από το Discord του Ryuichi Sakamoto. Μια δουλειά που, χωρίς να αποκλίνει από το όραμα του Sakamoto, αναδεικνύει ένα χαρακτήρα του πιο σκοτεινό και αιχμηρό.

Αληθινό απόκτημα για μια ιδιωτική συλλογή, ιδίως αν έχετε «ψώνιο» με τον κινηματογράφο, είναι η έκδοση DVD περιοχής 1 του «Παίκτη», σάτιρα των ανθρώπων και των μηχανισμών του Χόλιγουντ με τη μορφή αστυνομικού θρίλερ. Εικόνα (πλήρους ανάλυσης) και ήχος (5.1) δεν είναι σπουδαία. Εκείνο που πραγματικά εντυπωσιάζει, είναι το άφθονο επιπλέον υλικό που αγγίζει τα […]

Δουλειά των αρμενικής καταγωγής καλλιτεχνών, που πρωτογνωρίσαμε από τη συμμετοχή τους στους Night Ark. Η μουσική πορεία που εγκαινίασε το «Tears Of Dignity» (1996 – ντεμπούτο τους για την ετικέτα της Libra), συνεχίζεται με ποικίλα έγχορδα κυρίως όργανα (sazabo, sazbus, ούτι, κανονάκι) και φωνητικά να πλάθουν ηχοτοπία με πρόδηλες αρχαϊκές ρίζες αλλά και με σύγχρονα […]

Το ρεπερτόριο της καναδικής ετικέτας Oasis Productions είναι προσανατολισμένο στη new age, σύγχρονη ινστρουμένταλ και world μουσική. Η παρούσα συλλογή περιλαμβάνει 14 ηχογραφήσεις που συστήνουν στους νεοφερμένους ακροατές τη δουλειά των Stairway (new age ατμόσφαιρες και νωχελικές μελωδίες), Robert Scott Johnson (σκοτεινές ambient εξερευνήσεις), Ron Korb (keyboard fusion jazz, κλασικής και world), Stephen Bacchus, Calverley, […]

Στη διάρκεια του 1997 η βρετανική ηλεκτρική μουσική ξέφυγε από την ομοιογένεια και την τυποποίηση ακολουθώντας τρεις κύριες κατευθύνσεις: η πρώτη αφορούσε μια πιστή εφαρμογή στερεότυπων από τα ’60s (Oasis), η δεύτερη είχε ένα προφίλ αρτίστικο και εκλεκτικό (Radiohead), ενώ η τρίτη στηριζόταν σ’ ένα μελοδραματικό, επικό ρομαντισμό (Divine Comedy). Στο This Is Hardcore οι […]

Η ετικέτα 4AD είναι μια από τις κοιτίδες των ατμοσφαιρικών ηλεκτρικών ήχων της ανεξάρτητης («indie») σκηνής εδώ και δύο δεκαετίες, δίνοντας στέγη σε μουσικούς όπως οι Dead Can Dance και οι Cocteau Twins. Η συλλογή Anakin λειτούργησε σαν προπομπός για τις κυκλοφορίες της που ετοιμάζονταν για το 1998, περιλαμβάνοντας δέκα ακυκλοφόρητα τραγούδια από ονόματα καθιερωμένα […]

Αυστριακή παραγωγή, η οποία προκάλεσε αντιφατικά συναισθήματα, ποικίλες αντιδράσεις και μια επιστολή αποδοκιμασίας εκ μέρους της επιτροπής, όταν προβλήθηκε στις Κάννες. Εμφανώς η πρόθεση του σκηνοθέτη είναι να σοκάρει το θεατή και να τον αναγκάσει να αντιδράσει απέναντι στην ταινία και κατ’ επέκταση απέναντι στην πάσης φύσεως βία (οι αναφορές στους Μπίβις και Μπάντχεντ του […]

Επανέκδοση σε CD του άλμπουμ που πρωτοκυκλοφόρησε το 1971 από το Γερμανό πρωτοπόρο των ηλεκτρονικών ήχων και της fusion μουσικής από Ανατολή και Δύση. Το ξεκίνημά του υπήρξε σαφώς ψυχεδελικό αλλά, καθώς προχωρούσε η μύησή του στην ανατολίτικη φιλοσοφία, ο Deuter άρχισε να πειραματίζεται παντρεύοντας πληκτροφόρα με σιτάρ και άλλα ινδικής προέλευσης όργανα και με […]

Ιδιαίτερα θα ικανοποιήσει τους φίλους των blues το σάουντρακ αυτό για το «δεύτερο μέρος» του cult φιλμ του 1980 «Blues Brothers». Τη σκηνοθεσία υπογράφει και πάλι ο John Landis, συμμετέχουν οι περισσότεροι από τους συντελεστές της πρώτης ταινίας και την ηχητική επένδυση υποστηρίζουν ονόματα όπως αυτά των Wilson Pickett, Taj Mahal, Aretha Franklin, Dr. John, […]

Σαφώς κάθε ταινία έχει το κοινό της αλλά, με το συμπάθιο, ποιόν αφορά αυτή η σούπα; Μπορεί οι συντελεστές να νομίζουν ότι έφτιαξαν ΤΗ ρομαντική κομεντί του αιώνα αλλά η πλαδαρή κινηματογράφηση, οι γλυκανάλατες καταστάσεις και η στερεότυπη αντιμετώπιση του θέματος μάλλον προς την πλήξη συνηγορούν.

Πραγματικά, τι κάνει ο άνθρωπος, όταν έχει κέφια. Στην περίπτωση αυτή ο Andre Previn και ο David Finck. Γιατί το λέμε αυτό? Διαβάστε τι λέει ο ίδιος ο Previn: «Ο φίλος μου David Finck και εγώ εμφανιστήκαμε στο Ozawa Hall, με σκοπό να κάνουμε αυτόν το δίσκο.Ήρθαμε με πολλές τυπωμένες συλλογές με τις μελωδίες του […]

Πάνω από 30 χρόνια έχει που παίζει μουσική ο Peter Hammill. Πρώτα με τους Van Der Graaf Generator, έπειτα σόλο αλλά και συμμετέχοντας σε πολλούς δίσκους άλλων. Πρόκειται δε για έναν από τους ελάχιστους που ανέκαθεν είχε -και πάντα διατηρεί- τη δύναμη να σου επιβάλλει, όταν τραγουδά, να τον κοιτάζεις κατευθείαν στα μάτια. Από άποψη […]

Η Lisa Loeb γεννήθηκε στο Ντάλας, μόλις όμως τελείωσε το κολέγιο, εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Μετά από πολλές εμφανίσεις σε κλαμπ, κυκλοφόρησε το 1995 το ντεμπούτο της Tails που έγινε χρυσό και της εξασφάλισε προσκλήσεις για περιοδείες στο πλευρό των Lyle Lovett και Counting Crows. Το νέο της άλμπουμ προχωρά πέρα από τα ανάλαφρα, ραδιοφωνικών […]

Tέρμα οι εκπλήξεις για τον Chris Rea. Το περσινό La Passione, το σάουντρακ για το φιλμ του οποίου υπήρξε επίσης σεναριογράφος και παραγωγός, αποδεικνύεται μια απλή παρένθεση, την οποία κλείνοντας ο 47χρονος βρετανός μπαλανταδόρος επέστρεψε εκ νέου στις βασικές blues-rock καταβολές του. Αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια που έχουμε ακούσει σε 16 άλμπουμ από […]

Το ξεκίνημα της συνεργασίας του σκηνοθέτη Taylor Hackford με τον συνθέτη James Newton Howard έγινε το 1985, στο White Nights. Για το αλληγορικό του θρίλερ με τίτλο Devil’s Advocate o Hackford ζητούσε μουσική που θα τόνιζε τις δραματικές μεταπτώσεις και τις τρομακτικές σκηνές. Ο Howard όχι μόνο του εξασφάλισε το ζητούμενο, αλλά και εμπλούτισε τη […]

Πολυεθνική, πολυσυλλεκτική, πολυφυλετική ευρω-«πατάτα» με ασιατική υπογραφή. Ένας (Έλληνας) διεθνής τρομοκράτης κρατά όμηρο την έγκυο σύζυγο ενός (Γάλλου) πράκτορα, ο οποίος θα τον κυνηγήσει μέχρι τη Ρώμη και με τη βοήθεια ενός μαύρου από την Αμβέρσα θα κάνουν «λαμπόγυαλο» τις θέρμες του Καρακάλα. Πολεμικές τέχνες, τρισδιάστατα computer graphics, ψηφιακά εφέ, επιστημονική φαντασία, συγκρούσεις σε μαιευτήριο […]

Αυτός ο δίσκος αποτέλεσε τη μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη του μήνα.Η Αμερικανίδα βιολονίστρια Nadja Salerno-Sonnenberg έκανε πραγματικότητα ένα όνειρό της. Ερμηνεύει τη μουσική από την ταινία του Jean Negulesco, παραγωγής 1946, «Humoresque», που πήρε το όνομα αυτό από το ομώνυμο έργο του Dvorak. Πρωταγωνιστικό ζευγάρι ήταν οι Joan Crawford και John Garfield. Το θέμα της […]

Δεύτερο προσωπικό άλμπουμ του Kαλιφορνέζου καλλιτέχνη (κοινωνικό σχόλιο: πρώην σύντροφος της Penelope Houston), αυτή τη φορά πίσω από το προσωπείο του «αόρατου Χουάν». Μια δουλειά που απομακρύνεται από την παλιά-καλή τέχνη και τεχνική του τραγουδοποιού / τροβαδούρου στην οποία έμενε πιστό το σόλο ντεμπούτο Mooner, για χάρη μιας προσέγγισης πιο λυρικής και ιδιαίτερης, με ανάλαφρους […]

Δεύτερο «κρούσμα» ευρωπαϊκής ταινίας που φλερτάρει με τα πρότυπα του αμερικανικού εμπορικού σινεμά. Καταιγιστικοί ρυθμοί, λήψεις στο ύφος διαφημιστικού «σποτ», εντυπωσιακά εφέ με εκρήξεις και φλεγόμενα κορμιά που τινάζονται στον αέρα, αδρεναλίνη, βία, άφθονο αίμα και άρωμα «γηραιάς ηπείρου» στη σκηνή που εκτυλίσσεται στο κλαμπ με τις τραβεστί. Υπάρχει ωστόσο κάποια διαφορά ανάμεσα στην αμερικανική […]

Τέσσερα χρόνια μετά τα τολμηρά «Αποκριάτικα», η Δόμνα Σαμίου επανέρχεται συνεχίζοντας τη δισκογραφική σειρά με θέμα «Τραγούδια στον κύκλο του χρόνου». Πιάνει λοιπόν το νήμα από κει που το άφησε, από την Καθαρή Δευτέρα, με ένα τραγούδι – καλωσόρισμα της Σαρακοστής: «Πέρασαν οι Αποκριές, πάνε κι οι Τυρινάδες μας ήρθε η Σαρακοστή με τις εφτά […]