Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Εσχάτη προδοσία

15 Νοεμβρίου 1922: Η ώρα της κάθαρσης στο μικρασιατικό δράμα

Το τραγικό τέλος της ιστορικής Δίκης των Εξ

Ξεπεσμός

Η αναπόφευκτη συνέπεια

Πόσο πολύ αλλοιώθηκαν και ξέφτισαν τα πράγματα...

Ασυμβίβαστα ελεύθερος

Μάνος Χατζιδάκις: Μια ομολογία εκ βαθέων και έως δακρύων

Ζούσε ειλικρινά, ριψοκίνδυνα, σπάταλα

«Πέρασα ωραία»

Λευτέρης Παπαδόπουλος: Από καλή γενιά

«Δεν θα αισθανόμουν ότι πέρασα από σπόντα»

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Η αττικοϊωνική διαλεκτική ομάδα (Μέρος Β’)

Η ελληνιστική κοινή, η γλώσσα που διαμορφώθηκε στην Αθήνα με βάση μια συντηρητική μορφή της αττικής διαλέκτου, περιλαμβάνει αρκετά στοιχεία της ιωνικής διαλέκτου

Μια δεύτερη Ελλάδα

Γιάννης Καψής: Οι χαμένες πατρίδες

Ποιος ήταν και πώς χάθηκε ο ελληνισμός της Ανατολής

Θεία τέχνη

Δημήτρης Ψαθάς: Δάσκαλος και παιδαγωγός της κοινωνίας

Τα χρονογραφήματά του τοποθετούσαν τον Ψαθά πλάι σ' έναν Ροΐδη, έναν Λασκαράτο ή όποιον άλλον ελάμπρυνε τον νεοελληνικό σατιρικό λόγο

Literature

Αριστοφάνης: Η μεγαλοφυΐα της Αρχαίας Κωμωδίας (Μέρος IΒ’)

Ο «Πλούτος», μαζί με το έτερο σωζόμενο όψιμο έργο του Αριστοφάνη, τις «Εκκλησιάζουσες», σηματοδοτεί τη μετάβαση από την Αρχαία ή Παλαιά Κωμωδία στη Μέση και κατ’ επέκταση στη Νέα Κωμωδία

Άλυτο αίνιγμα

Αριστερή αποτυχία

Η αντίσταση των γεγονότων

Σατανική πορεία

Αρθούρος Ρεμπώ: Ο μεγάλος καταραμένος, ο υπέρτατος σοφός

Δεύτερος Βίκτωρ Ουγκώ

Εκκλησιαστική φυσιογνωμία

Ειρηναίος Γαλανάκης: Ο καλός ποιμήν

Ο Ειρηναίος διακρίθηκε για τις κοινωνικές ευαισθησίες του και την εργατικότητά του, την εκκλησιαστική δράση του, τη θεολογική και φιλοσοφική μόρφωσή του, το συγγραφικό έργο του

Χωρίς ωραιοποιήσεις

Αλήθειες

Ο δάκτυλος επί τον τύπον των ήλων, όπως συνηθίζει ο Ευάγγελος Βενιζέλος

Γόρδιοι δεσμοί

Αντισημιτισμός: Ενδημικό νόσημα του Δυτικού πολιτισμού

Ενώ ο αντισιωνισμός ενός δυστυχούς Παλαιστινίου είναι αν μη τι άλλο κατανοητός, εκφραζόμενος από έναν Ευρωπαίο δηλώνει είτε άγνοια είτε ανομολόγητο αντισημιτισμό

Μωρίες ορφανής

Σαρλ ντε Γκωλ: Οι «κουβέντες του Στρατηγού» για το Μάη του ’68

Συμβαίνει να διασταυρώνονται οι πατεράδες με τη νεότητά τους στους δρόμους και να μην την αναγνωρίζουν στα μάτια των γιων τους

Ο Μέγας Ταξιάρχης

Αρχάγγελος Μιχαήλ: Ο ψυχοπομπός

Μια υψηλής καλλιτεχνικής αξίας φορητή εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

Κάλλος πνευματικό

Φώτης Κόντογλου: Το μυστικό βάθος της ορθόδοξης εικονογραφίας

Η αγιογραφία ως πνευματική όραση και σύνδεσμος με τα υπερκόσμια

Απόλυτο αδιέξοδο

Χρόνης Μίσσιος: «Μωρέ, καμιά φορά λέω καλά που δε νικήσαμε...»

Νόμιμα και μόνιμα πολιορκημένος

Κοινωνικά πρότυπα

Αναζητήσεις και ανατροπές

Οι ήρωες και οι κοινωνίες πάνε μαζί

Όλα ή τίποτα

Αλμπέρ Καμύ: «Κάναμε αυτό που έπρεπε»

Εκεί που ευδοκιμεί το ψέμα προαναγγέλλεται και διαιωνίζεται η τυραννία

Ο δίκαιος δικαστής

Λέων Τολστόι: Ο δικαιοκρίτης

Ο βασιλιάς ήξερε καλύτερα από τον καθένα τι σπάνιο πράγμα είναι ένας δίκαιος δικαστής σ’ αυτό τον κόσμο

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Η αττικοϊωνική διαλεκτική ομάδα (Μέρος Α’)

Η αττικοϊωνική υπήρξε μια από τις τέσσερις μεγάλες διαλεκτικές ομάδες της 1ης χιλιετίας π.Χ.

Παλιά διαμάχη

Νίκος Αλιβιζάτος: Η πάλη των λαϊκιστών με τους εκσυγχρονιστές

«Δεν υπάρχουν θεσμοί, παρά μόνον ο λαός»

Το «αξαμτζιλίκι»

Μαρία Ιορδανίδου: Η ρωμέικη Πόλη και η ρωμαϊκή Κωνσταντινούπολη

Ανύποπτη λαογράφος και παραδοσιογράφος

Literature

Αριστοφάνης: Η μεγαλοφυΐα της Αρχαίας Κωμωδίας (Μέρος IΑ’)

Στις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη οι γυναίκες αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση της Αθήνας και εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς περιουσιακής αλλά και ερωτικής κοινοκτημοσύνης

Δόρυ και στοχασμός

Αντρέ Μαλρώ: Παιδεία και θάρρος

«Πόσοι μόχθοι, Αθηναίοι, για να γίνω άξιος των επαίνων σας»