Opinion

Φοβάμαι ότι η κοινωνία μας πάσχει πλέον από μιθριδατισμό (ανοσία) απέναντι στις δηλητηριώδεις καταστάσεις που υπονομεύουν το μέλλον μας. Ίσως θεωρούμε ότι διαθέτουμε την ελαφρότητα του είναι (ανευθυνότητα) της νεότητας που θα ζήσει για πάντα (αλλά όχι το δυναμισμό και την παραγωγική εξωστρέφεια). Έτσι κι αλλιώς στο πολιτισμικό υπόβαθρο που έχουμε ως κοινωνία η πρόνοια για το μέλλον έχει μικρό ρόλο. Η κρίση του 2010 αυξάνοντας δραματικά τις απαιτήσεις επιβίωσης, απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τη φροντίδα του μέλλοντος. Συνεπώς εύκολα τίθεται θέμα μομφής στην κυβέρνηση ή αγνοούμε το κόστος από τη δυσλειτουργικότητα των ΑΕΙ και τις επιπτώσεις της στις μελλοντικές γενεές.

Το e-learning του Κέντρου Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), ανακοινώνει τη διάθεση των κάτωθι νέων εκπαιδευτικών προγραμμάτων που αντανακλούν τις δεξιότητες και τις γνώσεις του ανθρώπινου δυναμικού που αναζητούν οι επιχειρήσεις και διασυνδέουν τη θεωρία με την πράξη.

Και ξαφνικά ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας. Οι ΗΠΑ συνειδητοποίησαν ότι η Γερμανία έχει ένα υπέρογκο πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (6% του ΑΕΠ της περίπου). Σε δύο ευκαιρίες, οι ΗΠΑ ( έκθεσητου Αμερικάνικου Υπουργείου Οικονομικών προς το Κογκρέσο), αλλά και το ΔΝΤ (διάλεξη του David Lipton στην Αμερικανική Ακαδημία στο Βερολίνο), άσκησαν κριτική στη Γερμανική οικονομική πολιτική. Τα κεφάλαια εισρέουν στην Κεντρική Ευρώπη από όλον τον κόσμο. Το ευρώ δυναμώνει πολύ (εξοντώνοντας για άλλη μια φορά την αδύναμη περιφέρεια). Το εντυπωσιακότερο όμως είναι ότι παρόλη την υποτίμηση του δολαρίου σε σύγκριση με το ευρώ για πρώτη φορά μετά το 2009 ο μεταποιητικός τομέας στην Ευρώπη πηγαίνει καλύτερα από ότι των ΗΠΑ.

Οι αναγνώστες θα θυμούνται ότι ως Έξοδο έχουμε χαρακτηρίσει την πολιτική που οδηγεί σε απεγκλωβισμό από τη δίνη, όπου μας έχουν ρίξει τα επανειλημμένα σταθεροποιητικά προγράμματα που έχουν υπογραφεί από το 2010 και μετά. Στα σημειώματα του 2012 ( Η Ουτοπία της Πτώχευσης, Η Ουτοπία της Έξωθεν Λύτρωσης, Η Έξοδος, Η Πολιτικής της Εξόδου), αλλά και στην προηγούμενη ανάρτηση: «Ο Κρίσιμος Χρόνος Ήρθε (;)» συζητήσαμε τις προοπτικές της επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού ζητήματος με τους πιστωτές μας.

Στις 16 Μαΐου 2012 στην ανάρτηση με τίτλο « Ο Κρίσιμος Χρόνος» καταλήγαμε ως εξής: «Έτσι συντεταγμένα θα πρέπει να φθάσουμε (με οποιασδήποτε πολιτικής μορφής αλλά ισχυρή κυβέρνηση) στα μέσα του 2013, για να θέσουμε το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης». Φαίνεται ότι σήμερα σε αρκετά κέντρα εξουσίας (κυβέρνηση, κλπ.) αισθάνονται ότι το πλήρωμα του χρόνου ενδεχομένως έφτασε για κάτι τέτοιο παρόλο που από πλευράς αντιπολίτευσης υπάρχει σχεδόν απόλυτη σιωπή (μα εάν δε ζητήσουν τώρα την πολιτική ρήξη, πότε θα τη ζητήσουν;). Το πρωτογενές πλεόνασμα διαμορφώνεται, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εμφανίζει βελτίωση, το πρόγραμμα σταθερότητας από πλευράς εισροών ολοκληρώνεται.

Υπάρχουν δύο καυτά ζητήματα στο τραπέζι του οικονομικού επιτελείου αυτό τον καιρό. Το ένα είναι το ζήτημα της βιωσιμότητας του Ελληνικού χρέους. Το δεύτερο (που μας απασχολεί στο σημείωμα αυτό) είναι η κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού που δημιουργείται το 2014 και 2015 λόγω του ότι οι εισροές της Γενικής Κυβέρνησης είναι μικρότερες από τις απαιτούμενες εκροές συμπεριλαμβανομένων των τόκων των δημόσιων δανείων. Προφανώς κάποιοι τροϊκανοί σχεδιαστές αγνοώντας, για πολλοστή φορά, τη διεθνή εμπειρία και γνώση από το πόσο μένουν οι χώρες που κάνουν hair-cut έξω από τις αγορές (μεταξύ 5-10 χρόνια για το μέγεθος του Ελληνικού hair-cut) έλεγαν (στους ανώτερούς τους) ότι η Ελλάδα θα έβγαινε στις αγορές το 2014 για να καλυφθεί το κενό. Πάλι έκαναν λάθος. Και φοβάμαι ότι για να καλύψουν το λάθος τους θα σκέπτονται νέα μέτρα για να καλύψουν το κενό. Την εύκολη δηλαδή λύση.

Όταν διορίστηκα πρέσβυς, ήξερα πολύ λίγα για τα ναυτιλιακά θέματα – είτε επρόκειτο για το πολεμικό είτε για το εμπορικό ναυτικό. Βεβαίως, μεγάλωσα κοντά σε ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια της Αγγλίας και φοίτησα εκεί . Τον 19ο αιώνα, η φαλαινοθηρία ήταν η κύρια δραστηριότητα του στόλου του Χαλ (Hull). Τον 20ο αίωνα, μέχρι τη δεκαετία του ‘70, ήταν αλιεία πελαγικών ειδών. Αλλά, καθώς άρχισα κι εγώ να πηγαίνω στο γυμνάσιο στην πόλη το 1978, η δόξα της ναυτικής βιομηχανίας ανήκε αναπόφευκτα στο παρελθόν. Έτσι κι αλλιώς, οι μακρυνοί μου πρόγονοι ήταν στεριανοί αγρότες (landlubbers), κι όχι ναυτικοί.

Στο σημείωμά μας αυτό θέλουμε να αναδείξουμε δύο επιπλέον παράγοντες που μπορεί να μη γέννησαν, αλλά συνέβαλαν σημαντικά ώστε να αναδειχθούν στην ελληνική πολιτική σκηνή πρωτόγνωρες για τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή κοινωνία ακραίες πολιτικές φωνές και πράξεις, όπως η οργανωμένη βία και οι φιλοναζιστικές πολιτικές εκφράσεις.

Με βάση τη μελέτη της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat 2013), γνωρίζουμε ότι οι συνολικές δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση στην Ελλάδα το 2011 ήταν αρκετά κάτω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο (ΕΕ-27 5,34% και Ευρωζώνη 5,02%). Κατά το ίδιο έτος όμως, οι δημόσιες δαπάνες για την τριτοβάθμια εκπαίδευση βρίσκονταν στο 0,91% του ΑΕΠ, όντας υψηλότερες από το μέσο όρο της ΕΕ-27 (0,86%) και της Ευρωζώνης (0,83%).

Οι Γερμανικές εκλογές έκλεισαν με αποτέλεσμα που μας έδειξε ότι η εμπιστοσύνη των Γερμανών στο Κοινωνικό Μοντέλο της Οικονομίας (Γερμανική εκδοχή του φιλελευθερισμού) ισχυροποιείται. Στο πολιτικό πεδίο η Μέρκελ απορρόφησε το μεγαλύτερο μέρος των Φιλελεύθερων και οι Σοσιαλδημοκράτες ένα μικρό μέρος από τους Πράσινους και τους Κόκκινους. Ένας ανερχόμενος διπολισμός κάνει την εμφάνισή του. Ο αντιπεριφερειακός λόγος των φιλελεύθερων και αρκετές φορές της Μέρκελ γέννησαν την Αντιευρωπαϊκή Δεξιά που παραλίγο να μπει στο Κοινοβούλιο.

Η συζήτηση γύρω από το πρωτογενές πλεόνασμα είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη στην Ελληνική οικονομία και από την πλευρά της κυβέρνησης, αλλά και του τρόπου που ασκείται η κριτική στην οικονομική πολιτική. Οι κυβερνητικές ανακοινώσεις είναι αντικρουόμενες με αυτές της Τράπεζας Ελλάδος. Βεβαίως η τελευταία λαμβάνει υπόψη της ταμειακές ροές, ενώ το ΥΠΟΙΚ έχει δημοσιονομικά μεγέθη. Σε τόσο δύσκολους όμως καιρούς θα έπρεπε να υπάρχει επικοινωνιακή πρόνοια.

Ήμουν 19 χρονών όταν προσπάθησα για πρώτη φορά να πάρω διαμονητήριον για το ´Αγιον ´Ορος.  Είμαι πιστός αγγλικανός, και ενδιαφέρομαι εδώ και πολλά χρόνια για το μοναχισμό και την πνευματικότητα της Ορθοδοξίας.  Το 1987, η αίτησή μου δεν έγινε δεκτή και αποκαρδιώθηκα λίγο.  Έτσι χρειάστηκε να περιμένω 25 και πλέον χρόνια για να καλύψω το κενό αυτό στο ελληνικό μου βιογραφικό.

Υπάρχει ένα πολύ δύσκολο τριπλό αντιφατικό "τρίλημμα" για την Ελληνική οικονομία. Μάλιστα, η προσδοκία να δοθεί μια απάντηση στην αντίφαση αυτή χαρακτηρίζει όλη την πορεία της Ελληνική οικονομίας και κοινωνίας. Το "τρίλημμα" αυτό αφορά στη σημασία και το ειδικό βάρος της παραοικονομίας, του δημόσιου τομέα και του ιδιωτικού τομέα.

Το E-Learning του Κέντρου Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), διαθέτει το νέο κύκλο Προγραμμάτων με πάνω από 150 Εκπαιδευτικά Αντικείμενα.

Η ανεργία μπορεί να είναι κυκλική ή διαρθρωτική. Όταν είναι κυκλική έχει δημιουργηθεί από μείωση της ζήτησης. Όταν είναι διαρθρωτική έχει δημιουργηθεί από βαθιές διαρθρωτικές ανακατατάξεις στην οικονομία. Η πρώτη μπορεί να αντιμετωπιστεί (;) με δημοσιονομικά και νομισματικά μέσα. Η δεύτερη μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω ουσιαστικών διαρθρωτικών μεταβολών και απαιτεί χρόνο.

Σας είχα υποσχεθεί ακόμα έναν διαγωνισμό πριν φύγει το καλοκαίρι. Κερδίστε λοιπόν ένα κολιεδάκι από το «Thirty Roses» (www.facebook.com/thirtyrosesgr και www.etsy.com/shop/ThirtyRoses) στέλνοντας e-mail στο pyksida.gr@gmail.com με το ονοματεπώνυμό σας προκειμένου να μπείτε στην κλήρωση για την ανάδειξη ενός τυχερού.

Αναρωτιέστε βέβαια τι κοινό έχουν οι τρεις αυτές χώρες και αρκετές άλλες: Μα βέβαια το χρέος τους και οι εξελίξεις που αφορούν στη διεθνή διαχείρισή του!

Θα μπορούσε να είναι και η πατρίδα των «Εντς», εκείνων των χαρακτήρων από την τριλογία του «Άρχοντα του δαχτυλιδιού» που έμοιαζαν με τεράστια, ομιλούντα δέντρα. Στην πραγματικότητα είναι ένα παρθένο, τροπικό δάσος στην καρδιά του μικρού νησιού Γιακουσίμα (Yakushima) της Ιαπωνίας.

Πρόσφατα, η ΕΚΤ δημοσίευσε μία έρευνα η οποία διερευνά εάν οι δηλώσεις που έκαναν οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι αναφορικά με τη δημοσιονομική πολιτική και την οικονομική κατάσταση διαφόρων χωρών της Ευρωζώνης ευθύνονται, σε κάποιο βαθμό, για την πορεία των spreads των κρατικών ομολόγων το διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου 2009-Οκτωβρίου 2011.

Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας (Ν.Δ.) και του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) από τη μεταπολίτευση και έπειτα εναλλασόταν στην εξουσία. Είναι λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε συγκριτικά την εξέλιξη του κατά κεφαλήν ΑΕΠ (πλούτος), του ακαθάριστου χρέους της γενικής κυβέρησης (χρέος) και του μοναδιαίου κόστους εργασίας (ανταγωνιστικότητα) κατά τη διακυβέρνηση της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., από τη μεταπολίτευση και έπειτα (1974-2012). Ουσιαστικά κρίνουμε τις πολιτικές υποπεριόδους με βάση την εξέλιξη του επιπέδου του κατά κεφαλήν εισοδήματος των Ελλήνων, τη χρηματοδότησή τους με τη μορφή του χρέους και τέλος, την κατάσταση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας