Opinion

«Είναι μια φαντασίωση, μια μυθοπλασία. Ανιστορική. Ο ιστορικός φονταμενταλισμός»

«Αρνούμαι να συμβιβαστώ με τον θάνατο… Κάντε κάτι!».

Η πανδημία είναι σε μια καμπή. Υπάρχουν πραγματικά προβλήματα στη διαχείρισή της που πρέπει να λυθούν. Υπάρχει και εμπόριο φόβου που δεν προσφέρει τίποτα

Σαν να μην πέρασε μια μέρα λοιπόν, έτσι όπως τα είχα αφήσει, ακριβώς έτσι τα βρήκα. Στη θέση τους. Τίποτε δεν άλλαξε.

Ενα σχόλιο πάνω στη «Διαμάχη των ερμηνειών» του Αντώνη Λιάκου

Η πανδημία - ηλίου φαεινότερον - ταιριάζει γάντι στους μισάνθρωπους. Στους φοβικούς. Στους υποχόνδριους. Στους πουριτανούς.

Να γιατί είναι κρίσιμη αυτή η χρονιά: επειδή μπορεί να επιβεβαιώσει μια τάση ή να σηματοδοτήσει μια νέα αρχή. Επειδή μπορεί να διαλύσει τα σύννεφα ή να φέρει καταιγίδα.

Είναι αυτή η νοοτροπία που, στις μεταπολεμικές δεκαετίες, εξέθρεψε τον μικροαστισμό του μέσου Ελληνα και εξετράφη μέσα από την αντιπαροχή («Ενα διαμερισματάκι για εμάς, ένα για το παιδί, το τρίτο και το μαγαζί στο ισόγειο τα νοικιάζουμε»).

Το στοίχημα του Πλεύρη είναι διπλό, καθώς ταυτόχρονα με τη διαχείριση οφείλει να στηρίξει και επικοινωνιακά τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Οι αποφάσεις δεν λειτουργούν με την κοινωνία να αντιστέκεται, πρέπει να γίνουν κοινό κτήμα.

Για πολλά χρόνια τα πλούτη της Αφρικής έμεναν «κρυμμένα» για άλλες πιο δύσκολες εποχές.

Δύο πολιτικές διαχείρισης της πανδημίας, το δίπολο όμως πάντα το ίδιο.

Πρέπει, συνεπώς, να ανησυχούμε ότι το 2022 θα έχουμε επανάληψη των γεγονότων Αυγούστου - Νοεμβρίου 2020 ή και κάτι χειρότερο;

Σήμερα, μέσα σε όλες τις δυσκολίες, εν μέσω πανδημίας και οικονομικής παραζάλης, μπορεί, τελικά κανείς, παρ' όλα αυτά, να νιώθει αισιοδοξία: η Ελλάδα έχει βρει, επιτέλους, τον δρόμο της.

Καταρχήν η ιδιωτική ζωή κάθε ατόμου είναι απαραβίαστη και ο καθένας έχει το δικαίωμα της προστασίας των προσωπικών του δεδομένων (άρθρα 2, 9 ,9Α, 19 και 25 του Ελληνικού Συντάγματος).

Αν έχουμε μια ελπίδα να «σωθούμε» από τον χρόνο, είναι να χτίσουμε μια χρήσιμη και αναγκαστικά λεπτοφυή σχέση μαζί του, να τον διαβάζουμε ενώ φεύγει, να τον ακούμε στο πέρασμά του, να γίνουμε μέτοχοι της ακατάπαυστης ροής του. Να τον ζυγίζουμε και να τον ανακεφαλαιώνουμε.

Η Αυστραλία είναι μία σοβαρή χώρα, το ξέρουμε. Ομως φαίνεται και ότι κατοικείται από σοβαρούς ανθρώπους

Εάν η απασχόληση και η ζήτηση πρώτων υλών αυξηθούν με αρκετά ταχείς ρυθμούς, όπως έγινε τον Δεκέμβριο, συνήθως δημιουργούνται ελλείψεις ειδικευμένου προσωπικού και συμφόρηση στην αλυσίδα προμηθειών. Επίσης ήδη συμβαίνουν και τα δύο

Ο Εμανουέλ Μακρόν, παίζοντας τον κόντρα ρόλο σε αυτόν της Μέριλ Στριπ, δήλωσε «θέλω να τσατίσω τους αντιεμβολιαστές»

Είναι κρίμα ένας σπουδαίος αθλητής, ο Νόλε Τζόκοβιτς να μην δίνει το σωστό παράδειγμα και κυρίως να θεωρεί ότι μπορεί να είναι υπεράνω των νόμων.

Πώς θα διαλέξει ο Ολυμπιακός 1.000 ανάμεσα στους χιλιάδες κατόχους διαρκείας για το ματς της Κυριακής με τον Αστέρα; Πώς θα διαλέξει η ΑΕΚ 1.000 ανάμεσα στους δικούς της χιλιάδες για το ματς με τον ΠΑΟΚ;