Πώς είναι να μεγαλώνεις στο πιο διάσημο εστιατόριο του Χόλιγουντ δίπλα στον Μπαράκ Ομπάμα και τον Μπραντ Πιτ
Με αφορμή την έκδοση των μεταθανάτιων απομνημονευμάτων του πατέρα τους, η Κατερίνα και η Γκαμπριέλ Τάνα αναπολούν την παιδική ηλικία που πέρασαν στο εστιατόριο Dan Tana's με ιταλική κουζίνα του Λος Άντζελες.
Το Dan Tana’s, το αγαπημένο εστιατόριο με τη θρυλική κόκκινη σάλτσα σε ένα μικρό κίτρινο σπιτάκι στη λεωφόρο Σάντα Μόνικα, αποτελεί σταθερή αξία του Λος Άντζελες από το 1964. Με το εστιατόριο να ανήκει στον πατέρα τους, τον ομώνυμο Νταν Τάνα, τα δύο κορίτσια, η Κατερίνα και η Γκαμπριέλ, μεγάλωσαν ανάμεσα στα τραπεζομάντιλα με το κόκκινο-λευκό καρό μοτίβο, τα βινυλικά καθίσματα και το κοτόπουλο με παρμεζάνα.
«Ζούσαμε στο Γουέστ Χόλιγουντ και πηγαίναμε στο Δημοτικό Σχολείο του Γουέστ Χόλιγουντ, που βρισκόταν ακριβώς πάνω στο λόφο από το εστιατόριο» λέει η Γκαμπριέλ στο Vanity Fair.
«Περνούσαμε από το εστιατόριο καθώς γυρίζαμε σπίτι, καθόμασταν στο μπαρ και πίναμε Shirley Temple πριν ανοίξει το εστιατόριο». Συνήθιζαν να κλέβουν ψωμί από την κουζίνα και να το βουτάνε στη διάσημη σάλτσα του εστιατορίου.
«Οι πελάτες περιμένουν»
Όταν πλησίαζε η ώρα του δείπνου, όμως, έπρεπε να την κάνουν: «Χρειάζομαι αυτό το τραπέζι. Σηκωθείτε, φύγετε από εδώ. Τι κάνετε; Έχουμε πελάτες που περιμένουν! Δεν μπορείτε να κάθεστε εδώ ενώ οι πελάτες περιμένουν» θυμάται η Γκαμπριέλ ότι συνήθιζε να λέει ο πατέρας της όταν καθυστερούσε λίγο παραπάνω στην τραπεζαρία.
Καθώς μεγάλωναν, δεν έπιναν μόνο Shirley Temple. Η Γκαμπριέλ βρήκε την πρώτη της δουλειά στο εστιατόριο, με καθήκον να βάζει ελιές πάνω στις σαλάτες, ενώ η νεαρή, ενήλικη Κατερίνα δούλευε στο κεντρικό γραφείο, αναλαμβάνοντας τις κρατήσεις, την τοποθέτηση των πελατών στα τραπέζια και τους λογαριασμούς των τακτικών πελατών.
Ορισμένοι τακτικοί πελάτες του Dan Tana’s -και ήταν πολλοί- δε χρειαζόταν να βγάζουν την πιστωτική τους κάρτα για κάθε γεύμα. Α, και φρόντιζε και για περιστασιακά περίεργα αιτήματα, όπως «άτομα που ήθελαν να παραγγείλουν παγωτό από το εστιατόριο επειδή είχαν εθιστεί σε αυτό» -το αξεπέραστο κρεμώδες παγωτό καπουτσίνο του.
«Χρειάζομαι αυτό το τραπέζι. Σηκωθείτε, φύγετε από εδώ. Τι κάνετε; Έχουμε πελάτες που περιμένουν! Δεν μπορείτε να κάθεστε εδώ ενώ οι πελάτες περιμένουν» θυμάται η Γκαμπριέλ ότι συνήθιζε να λέει ο πατέρας της
«Να μείνει»
Οι δύο γυναίκες αναπολούν συχνά το εστιατόριο τον τελευταίο καιρό. Ο πατέρας τους πέθανε πριν από σχεδόν ένα χρόνο, τον Αύγουστο του 2025, και τα μεταθανάτια απομνημονεύματά του, με τίτλο «Everybody Came to Tana’s: An American Dream Come True» κυκλοφόρησαν μόλις.
Το «Everybody Came to Tana’s» είναι, πρώτα απ’ όλα, μια βιογραφία του εστιάτορα. Γεννημένος ως Ντομπρίβογιε Τανάσιεβιτς στις 26 Μαΐου 1935 στη Γιουγκοσλαβία, αποστάτησε από την κομμουνιστική χώρα όταν ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά τον οδήγησε στο Βέλγιο.
Μετά από χρόνια επαγγελματικής ποδοσφαιρικής καριέρας στην Ευρώπη και τον Καναδά, βρέθηκε στο Λος Άντζελες από καπρίτσιο. Τότε πήρε μια ριψοκίνδυνη απόφαση: να μείνει.
Μυστικά και ψέματα
Εργαζόταν στη «Villa Capri», ένα δημοφιλές στέκι της δεκαετίας του 1950, όπου ο Τζέιμς Ντιν, η Μέριλιν Μονρόε και ο Τζίμι Ντουράντε συγκαταλέγονταν στους τακτικούς πελάτες.
Στο βιβλίο, ο Τάνα ισχυρίζεται ότι η Μονρόε είχε ένα μυστικό ραντεβού με τον Φρανκ Σινάτρα στο διαμέρισμά της, πάνω από το εστιατόριο.
Γράφει για τη γνωστική ασυμφωνία που βίωσε κατά τη μετάβαση από την προηγούμενη και τη μετέπειτα ζωή του ανάμεσα στις διασημότητες: «Ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι μόλις τρία χρόνια νωρίτερα ζούσα σε ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων της Δυτικής Γερμανίας. Πώς συμφιλιώνεις αναμνήσεις τόσο άγρια αντιφατικές μεταξύ τους;» γράφει.
«Everybody Came to Tana’s: An American Dream Come True»
Άλλαξε το όνομά του
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, έγινε ο μετρ ντ’οτέλ στο La Scala και βοήθησε στη διαχείριση ενός νυχτερινού κέντρου, του Peppermint West. Σε κάποιο σημείο δοκίμασε τις δυνάμεις του στην υποκριτική, αλλάζοντας το όνομά του σε Νταν Τάνα κατόπιν συμβουλής ενός ατζέντη.
Το 1964 συνεργάστηκε με τον Νταν Ριβς, τον ιδιοκτήτη των «Λος Άντζελες Ραμς», για να ιδρύσουν ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συναντιόνταν συχνά στο ίδιο εστιατόριο στο Δυτικό Χόλιγουντ για μεσημεριανό γεύμα.
Όταν το εστιατόριο βγήκε προς πώληση, ο Ριβς πρότεινε να το αγοράσουν, με τον Τάνα να αναλαμβάνει τη διαχείριση των καθημερινών λειτουργιών.
Ο Τάνα κρέμασε μπουκάλια Chianti από την οροφή και ζήτησε από έναν σεφ να δημιουργήσει ένα απλό αλλά νόστιμο μενού: επτά παραλλαγές σπαγγέτι, επτά παραλλαγές μοσχαρίσιου κρέατος και επτά παραλλαγές κοτόπουλου.
Κατά τη διάρκεια των επόμενων έξι δεκαετιών, το Dan Tana’s μεταμορφώθηκε από ένα νεοσύστατο μαγαζί σε ένα πολυσύχναστο εστιατόριο και, τελικά, σε ένα θεσμό. «Ο Μπραντ Πιτ, ο Μάικλ Ντάγκλας, ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ο Λου Γουάσερμαν, ο Φρεντ Αστέρ, ο Λάρι Κινγκ, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο Μάτζικ Τζόνσον, η Λίντα Ρόνσταντ, η Ντρου Μπάριμορ, ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, ο Τζον Γουέιν, ο Μπομπ Νιούχαρτ, ο Ντον Ρίκλς, ο Μπαράκ Ομπάμα… η Τζόνι Μίτσελ, ο Τζον Μπελούσι… όλοι τακτικοί πελάτες.
»Όλοι με τις δικές τους ιστορίες. Το ίδιο ισχύει και για αμέτρητους άλλους που κανείς δεν έχει ακούσει», γράφει ο Τάνα.
Διάσημα πιάτα με διάσημοι έμπνευση
Πηγή υπερηφάνειας για πολλούς ήταν το να πάρει ένα πιάτο το όνομά τους, όπως η ψιλοκομμένη σαλάτα «αλά Νίκι Χίλτον» ή η μοσχαρίσια κοτολέτα «αλά Τζορτζ Κλούνεϊ».
«Είναι απίστευτα ανεπιτήδευτο, ενώ το Λος Άντζελες είναι μια πολύ επιτηδευμένη πόλη», λέει η Κατερίνα εξηγώντας γιατί πιστεύει ότι το Dan Tana’s έγινε στέκι.
Ωστόσο, όσο το βιβλίο του Τάνα αφορά τον ίδιο, τόσο αφορά και τη σκοτεινή αλλά και λαμπερή ιστορία του Χόλιγουντ και όσων κατάφεραν να γίνουν διάσημοι εκεί. Ξεκινάει από τη χρυσή εποχή του κινηματογράφου, όταν τα στούντιο MGM και Paramount κυριαρχούσαν, η οποία έληξε συμβολικά με τις βίαιες δολοφονίες της «οικογένειας Μάνσον» το 1969.
«Ο Μπελούσι παρήγγειλε μια μπριζόλα να του παραδοθεί στο μπανγκαλόου του στο ξενοδοχείο Chateau Marmont, όπου πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών αργότερα εκείνο το βράδυ»
«Μια νύχτα που δεν θα ξεχάσω ποτέ: 9 Αυγούστου 1969. Ο διάσημος κομμωτής Τζέι Σέμπρινγκ, που είχε φιλική σχέση με τη Σάρον Τέιτ, διοργάνωνε ένα πάρτι για έξι άτομα στο εστιατόριο.
»Στη μέση του δείπνου, κάποιος τον πήρε τηλέφωνο. Πλήρωσε τον λογαριασμό και έφυγε. Νομίζω ότι μετά συνάντησε την Τέιτ και μερικούς φίλους σε ένα άλλο εστιατόριο και στη συνέχεια πήγαν στο σπίτι του Ρόμαν Πολάνσκι. Ώρες αργότερα, η Τέιτ και τέσσερις άλλοι δολοφονήθηκαν βάναυσα από τρία μέλη της οικογένειας του Τσαρλς Μάνσον».
Η τελευταία μπριζόλα του Μπελούσι
Στη δεκαετία του 1980, καθώς η κοκαΐνη γινόταν το ναρκωτικό της επιλογής στα πάρτι, ο Τάνα έγινε μάρτυρας του καταστροφικού κόστους του εθισμού με τον θάνατο του Τζον Μπελούσι.
«Ο Μπελούσι ήταν επίσης τακτικός πελάτης όποτε βρισκόταν στην πόλη. Ο κόσμος συνήθιζε να βάζει καθρέφτες στα τραπέζια ή στο μπαρ και να σνιφάρει γραμμές κοκαΐνης, με τον Μπελούσι να είναι από τους πιο ανοιχτούς σχετικά με αυτό.
»Ο Μπελούσι αρνήθηκε την πρόσκληση του Ρόμπερτ Ντε Νίρο και του Χάρι Ντιν να τους συνοδεύσει για δείπνο, αλλά παρήγγειλε μια μπριζόλα να του παραδοθεί στο μπανγκαλόου του στο ξενοδοχείο Chateau Marmont, όπου πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών αργότερα εκείνο το βράδυ».
Ο Τζον Γουέιν -«ήταν τόσο ψηλός. Όταν κάθισε στο τραπέζι, ήταν σαν να στεκόταν όρθιος. Ήταν σαν ένας γίγαντας» λέει η Κατερίνα
Μετά ήρθε ο Ο. Τζ. Σίμπσον. Για χρόνια, ο πρώην παίκτης του αμερικανικού ποδοσφαίρου ερχόταν μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Αφού κατηγορήθηκε για τη δολοφονία της Νικόλ Μπράουν Σίμπσον και του φίλου της Ρον Γκόλντμαν (κατηγορίες από τις οποίες αθωώθηκε), ο Τάνα του είπε να μην ξαναπάει στο εστιατόριο.
Οι κόρες του έχουν ευχάριστες αναμνήσεις από τις συναντήσεις τους, όταν ήταν παιδιά, με εμβληματικές προσωπικότητες του κόσμου του θεάματος στο εστιατόριο. Ο Φρεντ Αστέρ. Ο Πίτερ Φολκ.
Ο Μπρους Σπρίνγκστιν. Ο Τζον Γουέιν -«ήταν τόσο ψηλός. Όταν κάθισε στο τραπέζι, ήταν σαν να στεκόταν όρθιος. Ήταν σαν ένας γίγαντας» λέει η Κατερίνα.
Και όταν η οικογένεια μετακόμισε στο Λονδίνο το 1973, με αποτέλεσμα ο Τάνα να γίνει μέλος του διοικητικού συμβουλίου ενός αγγλικού ποδοσφαιρικού συλλόγου, οι σταρ τους ακολούθησαν και εκεί. Ο Τζιν Χάκμαν έμενε στο υπόγειό τους κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Σούπερμαν».
Αν και οι διάσημοι λάτρευαν το Dan Tana’s και τον Νταν Τάνα, η Κατερίνα και η Γκαμπριέλ λένε ότι ο πατέρας τους δεν τυφλωνόταν ποτέ από τη λάμψη των αστέρων.
«Μια φορά ο πατέρας μας ήρθε από το Λονδίνο και είδε μια διασημότητα σε κάθε τραπέζι», λέει η Κατερίνα. «Γύρισε προς τον μετρ ντε Γκουίντο και του είπε: “Την επόμενη φορά που θα έρθεις εδώ, θα απολυθείς, αν συμβεί κάτι τέτοιο, γιατί θέλω πραγματικούς ανθρώπους εδώ.
»Αυτοί οι άνθρωποι θα έρθουν μια μέρα και την επόμενη δεν θα έρθουν. Θα διαδέχονται ο ένας τον άλλον, και είναι ασταθείς. Θέλω πραγματικούς ανθρώπους, θέλω γιατρούς, θέλω δικηγόρους, θέλω επιχειρηματίες”».
Καμία δικαιολογία
Έμαθαν κάτι για τον πατέρα τους από τα απομνημονεύματά του; Υπάρχει ένα κεφάλαιο που αφορά την πρώτη του κοπέλα, λέει η Γκαμπριέλ, μια ιστορία που σίγουρα δεν τους ανέφερε ποτέ όσο ζούσαν.
Επίσης, τις προστάτευσε από τις φρικαλεότητες που βίωσε όταν βρισκόταν σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στη Γερμανία. Αλλά πάνω απ’ όλα, όπως λέει η Κατερίνα, «ποτέ δε λυπόταν τον εαυτό του. Ποτέ δε χρησιμοποίησε τίποτα ως δικαιολογία για να μη συνεχίσει».
*Με στοιχεία από vanityfair.com | Αρχική Φωτό: Ο Άνταμ Σάντλερ, ο Κρις Ροκ, ο Μπεν Στίλερ, ο Τζιμ Κάρι και ο Νταν Τάνα κάθονται μαζί σε ένα τραπέζι στο «Dan Tana’s» το 2001 / Photo: Suzette Van Bylevelt
Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια διαφορετική μορφή ευφυΐας, η οποία δεν αποτυπώνεται εύκολα σε τεστ και μπορεί να είναι ακόμη πιο σημαντική για τη δημιουργικότητα
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τρίτη 21.07.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/07/ken-cheung-MKv9gQHpICM-unsplash-315x220.jpg)
