To «Studio 54» του Παρισιού – Φήμη και παροξυσμός σε ένα λουτρό που μετατράπηκε σε κλαμπ στα 80s

«Το Les Bains Guerbois ήταν το πρώτο σπα στο Παρίσι όταν άνοιξε το 1885» λέει το 2014 στο Condé Nast Traveller ο νέος ιδιοκτήτης, ο σκηνοθέτης και παραγωγός Ζαν-Πιερ Μαρουά. Ήταν ένας χώρος όπου διανοούμενοι και συγγραφείς, όπως ο Μαρσέλ Προυστ, συναναστρέφονταν με τους εργαζόμενους της αγοράς Les Halles, που έκαναν ντους τα ξημερώματα και έπιναν café calvas.

Το 1978 μετατράπηκε σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, με διακόσμηση από έναν ανερχόμενο τοπικό σχεδιαστή, τον μετέπειτα θρυλικό Φίλιπ Σταρκ, προσελκύοντας κορυφαία μοντέλα, αστέρες του κινηματογράφου και καλλιτέχνες, ενώ αργότερα έγινε το βήμα για τον DJ David Guetta.

Όταν ο χώρος έκλεισε το 2011, ο Μαρουά, του οποίου ο πατέρας είχε αποκτήσει το Les Bains τη δεκαετία του 1960, ανέλαβε ως αποστολή του να το σώσει.

«Ο Γερμανός σκηνοθέτης Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ είπε: “Το να γυρίζεις μια ταινία είναι σαν να χτίζεις ένα σπίτι”. Εγώ όμως θα έλεγα ότι το να φτιάχνεις ένα ξενοδοχείο είναι σαν να γυρίζεις μια ταινία. Ανέλαβα το Les Bains σαν σκηνοθέτης-παραγωγός ενός καλλιτεχνικού έργου» είπε ο Μαρουά.

Photo: Foc Kan

Η ιστορία του κλαμπ Les Bains

Το 1978, το Les Bains εξελίχθηκε στην παρισινή απάντηση στο Studio 54, γεμάτο διάσημους -ένας πολιτιστικός θεσμός που τροφοδοτούνταν από το σεξ, τα ναρκωτικά, τη ντίσκο και το μεταμεσονύκτιο κολύμπι.

«Magnifique, Magique, Mythique», γράφει ένας πρώην θαμώνας περιγράφοντας το Les Bains Douches, αναπολώντας όσα έζησε κάτω από τη συλλογή φωτογραφιών του μόνιμου φωτογράφου του πρώην νυχτερινού κέντρου, Foc Kan.

Οι ακατέργαστες φωτογραφίες του από τα χρόνια που πέρασε απαθανατίζοντας τις κολασμένες νύχτες στο θρυλικό στέκι ισοδυναμούν με τα χρόνια που ο ίδιος θεωρεί ως την πιο συναρπαστική περίοδο της ζωής του.

Η «Belle Époque» της νυχτερινής διασκέδασης, αν θέλετε, ισχυρίζεται ότι ήταν γύρω στο 1985, «όταν δεν ξέραμε τίποτα για το AIDS. Όλοι έκαναν σεξ με όλους, οποτεδήποτε, οπουδήποτε, ήμασταν ελεύθεροι».

Η παρισινή ελίτ, στολισμένη με κοσμήματα, φωτογραφήθηκε με φόντο τα ραγισμένα πλακάκια και τα ψηφιδωτά, ενώ δειπνούσε πάνω σε λευκά τραπεζομάντιλα και χόρευε πάνω σε καναπέδες όπου κάποτε οι εργάτες του εργοστασίου έκαναν μπάνιο γυμνοί

Ο Καρλ Λάγκερφελντ και τα πλακάκια στους τοίχους / Photo: Foc Kan

Πραγματικοί σταρ, όχι ινφλουένσερ

Η δουλειά του Foc Kan διευκολύνθηκε από τον ατελείωτο κατάλογο διασημοτήτων που συχνάζανε στο Les Bains Douches – και δεν μιλάμε για αστέρες των ριάλιτι σόου, τα οποία, κατά την άποψη του φωτογράφου, ευθύνονται για την παρακμή της γοητείας των νυχτερινών κέντρων.

Μιλάμε για πραγματικούς θρύλους όπως ο Άντι Γουόρχολ, ο Μικ Τζάγκερ, ο Ιβ Σεν-Λοράν, ο Καρλ Λάγκερφελντ, όλα τα σούπερ μοντέλα της δεκαετίας του ’80, ο Τζακ Νίκολσον, ο Ντε Νίρο, ο Μπόουι, ο Πρινς, ο Τζόνι Ντεπ όταν ακόμα έβγαινε με την Κέιτ Μος και μια ανήλικη Βανέσα Παραντί, που αργότερα θα γινόταν η μητέρα των παιδιών του.

Οι φωτογραφίες του Kan στο Les Bains Douches αποτελούν ένα ζωηρό ντοκουμέντο με εμβληματικά πρόσωπα που ανάβουν τσιγάρα, μεθάνε, γίνονται υπερβολικά φιλικά, ζαλίζονται στην πίστα και μάλλον είναι και λίγο βρεγμένα.

Mε διακόσμηση από έναν ανερχόμενο τοπικό σχεδιαστή, τον μετέπειτα θρυλικό Φίλιπ Σταρκ, προσελκύοντας κορυφαία μοντέλα, αστέρες του κινηματογράφου και καλλιτέχνες, ενώ αργότερα έγινε το βήμα για τον DJ David Guetta

Μασάζ και Calvados

Το λουτρό χτίστηκε για πρώτη φορά το 1885 και λειτουργούσε υπό τη διεύθυνση της οικογένειας Guerbois ως ένα από τα πιο διάσημα ιαματικά λουτρά της πρωτεύουσας.

Οι εργάτες από τη γειτονική αγορά, Les Halles, έρχονταν νωρίς το πρωί, αφού είχαν δουλέψει όλη τη νύχτα, για να κάνουν ντους και να πιουν καφέ και Calvados.

Για όσους μπορούσαν να το αντέξουν οικονομικά, το λουτρό ήταν επίσης μια Μέκκα του μασάζ, προσφέροντας λουτρά θείου και ατμού, τόσο τουρκικά όσο και ρωσικά.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη House Music US (@housemusic.us)

Πλακάκια στους τοίχους

Ήταν ένας πολύ νέος Φιλίπ Σταρκ που ανέλαβε να μεταμορφώσει το εσωτερικό του λουτρού σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, η δεύτερη δουλειά του ως ανερχόμενος σχεδιαστής.

Ο χώρος, που εκτεινόταν σε διάφορους ορόφους, διέθετε μπαρ και εστιατόριο, αλλά ο Σταρκ διατήρησε τα πλακάκια του λουτρού και ακόμη και τις μπανιέρες ως μέρος της διακόσμησης, κάτι που φαίνεται να επηρεάζει ακόμα και σήμερα τον σχεδιαστή, καθώς κατασκευάζει ξενοδοχεία και εστιατόρια σε όλο τον κόσμο.

Το πάρτι τελείωσε

Η παρισινή ελίτ, στολισμένη με κοσμήματα, φωτογραφήθηκε με φόντο τα ραγισμένα πλακάκια και τα ψηφιδωτά, ενώ δειπνούσε πάνω σε λευκά τραπεζομάντιλα και χόρευε πάνω σε καναπέδες όπου κάποτε οι εργάτες του εργοστασίου έκαναν μπάνιο γυμνοί.

Το νυχτερινό κέντρο διασκέδασης έκλεισε τελικά τον Ιούνιο του 2010 λόγω «σοβαρού και άμεσου κινδύνου» για το κοινό, ειδικότερα λόγω της αφαίρεσης ορισμένων πυλώνων που ήταν κάπως σημαντικοί για τη στήριξη του κτιρίου. Το πάρτι είχε τελειώσει.

Ο Μικ Τζάγκερ στο Les Bains / Photo: Foc Kan

Η μετατροπή του σε ξενοδοχείο

Λίγο μετά το κλείσιμό του το 2010, με σκοπό την ανανέωση και τη διάσωση αυτού του εμβληματικού χώρου της παρισινής ζωής, ιδρύθηκε μια νέα εταιρεία, η «La Société des Bains», υπό την ηγεσία του Ζαν-Πιερ Μαρουά.

Το 2013, ο χώρος μετατράπηκε για λίγο σε κατοικία καλλιτεχνών, με τα ψηφιδωτά του «Space Invader» και άλλα έργα street art να κοσμούν τους ίδιους τοίχους στους οποίους είχαν ακουμπήσει η Ναόμι Κάμπελ και ο Μικ Τζάγκερ, φλερτάροντας με τα ποτήρια σαμπάνιας τους.

Τον χειμώνα του 2014, το Les Bains, που κάποτε ήταν συγκρίσιμο με το Studio 54, έγινε το παρισινό αντίστοιχο του εμβληματικού ξενοδοχείου των διασημοτήτων του Λος Άντζελες, του Chateau Marmont.

«Όπως και πριν, αλλά καλύτερα από ποτέ, δεδομένου ότι τώρα μπορείς να ζεις εκεί, μέρα και νύχτα, 24 ώρες το 24ωρο, αναζητώντας τον απόλυτο τρόπο ζωής. Ένας υβριδικός χώρος, μια ιδιωτική κατοικία, ένα ξενοδοχείο, ένα κλαμπ;» έγραψε τότε η νέα ιστοσελίδα.

«Ήθελα να αποτυπώσω το άρωμά του και την ατμόσφαιρα της γειτονιάς, ώστε να νιώθεις την ιστορία του» διευκρίνισε ο Μαρουά. «Αλλά δεν ήθελα ένα μουσείο. Το Les Bains ήταν πάντα πρωτοποριακό, οπότε ήθελα να ενσωματώσω τη μαγεία του»

To Les Bains έγινε ξενοδοχείο

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη La Collection – Le média des lieux d’exception (@lacollectionmedia)

Η μαγεία του Les Bains

Στην ομάδα σχεδιασμού συμμετείχαν ο αρχιτέκτονας Βινσέντ Μπαστί και δύο διακοσμητές εσωτερικών χώρων. Ο Τριστάν Όρερ, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τον Μικ Τζάγκερ, ήταν υπεύθυνος για τα 39 δωμάτια και τις σουίτες, ενώ ο Ντενί Μοντέλ της RDAI, η οποία έχει προσδώσει γαλλική κομψότητα στις μπουτίκ της Hermès σε όλο τον κόσμο, δημιούργησε το εστιατόριο/σαλόνι του ισογείου.

«Ήθελα να αποτυπώσω το άρωμά του και την ατμόσφαιρα της γειτονιάς, ώστε να νιώθεις την ιστορία του» διευκρίνισε ο Μαρουά. «Αλλά δεν ήθελα ένα μουσείο. Το Les Bains ήταν πάντα πρωτοποριακό, οπότε ήθελα να ενσωματώσω τη μαγεία του».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Les Bains Paris (@lesbainsparis)

*Αρχική Φωτό: Κλάμπερ που κολυμπούν και Ιμάν με τον Ντέιβιντ Μπόουι δια χειρός Foc Kan